|
|
July 09
|
OI "ΝΟΜΟΙ" των "ΑΝΘΡΩΠΩΝ"
Κρεβάτι πέτρινο, σκληρό
κρύο, χωρίς φιλοξενία..
δεν είναι για ξεκούραση..
μα, για σκληρή δοκιμασία..
κι άλλοτε απάνθρωπη τυραννία.
Άκουσα πως το λέγανε,
Ζ ω ή... το όνομά του..
και μου 'παν πως κι εγώ
-την ώρα π'άνοιγα τα μάτια,
την ώρα που γεννιόμουνα-
πάνω του πως πρέπει να ξαπλώσω!
Μ'ανάγκασαν φαρδιά-πλατιά
πάνω κι εγώ να γείρω..
κανένας δεν με ρώτησε..
-αν θέλω... αν μπορώ-
μου'παν πως είναι χρέος μου,
το πρώτο μου καθήκον...
Έπειτα ήλθαν γελαστοί
-τάχατες φίλοι μου πιστοί-
στα χέρια τους κρατούσαν αλυσίδες
κι είχαν μια περίεργη όψη...,
στο πέτο τους.. έλαμπαν άστρα.
Το όνομά τους θέλησα..
και ρώτησα δειλά.. να μάθω.
Και με φωνή βαθειά και τόνο σοβαρό
-με ύφος που δεν σήκωνε αστεία-
μ'απάντησαν κοφτά: "Ν Ο Μ Ο Ι"
ΝΟΜΟΙ... επανέλαβα...
τι όνομα παράξενο... και εύηχο
ίσως... αν στ'όνομά τους έμοιαζαν...
............................
Χωρίς να με ρωτήσουν
-για άλλη μια φορά-
μ'έδεσαν χειροπόδαρα -σφιχτά-
και μ'άφησαν μονάχη κι έφυγαν
με σαρκασμό γελώντας...
.................. ΙΙ ...................
Οι "ΝΟΜΟΙ" των "ανθρώπων"
Σε δένουν χεροπόδαρα-σφιχτά-
δούλο τους σε κρατάνε...
Μ'αφήνουν κ ά τ ι Ελεύθερο
κ ά τ ι που της φυλακής τα κάστρα
και οι πιο βαριές οι αλυσίδες
να φυλακίσουν δεν μπορούν...
Η Σ Κ Ε Ψ Η....
Αυτή για πάντα ε λ ε ύ θ ε ρ η
φ ε ύ γ ε ι... δουλεύει ολημερίς...
πετά σαν το ελεύθερο πουλί
σε μέρη μακρινά...
σε γη που δεν επάτησε
δήμιου το ποδάρι...
Αυτή για μένα, η λατρευτή..
η πιο πιστή μου συντροφιά
!
Lunapiena
(ήμουνα τότε 18 περίπου χρόνων)
Σε αντίθεση με την απλή φωνή των ζώων,
που δεν εκφράζει παρά μόνο τη λύπη ή την ευχαρίστηση,
ο άνθρωπος είναι προικισμένος με το ΛΟΓΟ-(ΣΚΕΨΗ)
ώστε να μπορεί να εκφράζει έννοιες όπως το ωφέλιμο,
το βλαβερό, το δίκαιο, το άδικο, το ωραίο, το άσχημο..
μας είχε πει κ ά π ο τ ε ο Αριστοτέλης.
|
 |
July 08
|
ΓΙΑΤΙ..?
Γιατί η πρώτη μας φωνή
να'ναι μια κραυγή?
Γιατί να κλαίμε
με την πρώτη καλημέρα?
Γιατί η αδυναμία
να'ναι η πρώτη μας ισχύ?
Γιατί τα μάτια κλείνουμε
στο φώς και στο σκοτάδι?
Γιατί να'ναι ο πόνος
το τελευταίο της ζωής σημάδι?
Γιατί με το παλιάτσο να γελάμε,
αφού γνωρίζουμε
πίσω από την μάσκα του
πως κρύβει τόσο πόνο..
..την αγωνία ενός καθήκοντος?
Γιατί όλoi οι δρόμοι οδηγούν..
σε μια πόρτα κλειδωμένη?
Γιατί πρέπει ν'ανεχόμαστε
την προδοσία της ελπίδας?
Γιατί πρέπει να χάνουμε?
....για να μπορέσουμε ίσως..
και να νικήσουμε μια μέρα?
-Και να νικήσουμε λοιπόν, Τί?
-Ίσως η μόνη νίκη μας να είναι,
να κρατήσουμε
όσα ήδη έχουμε κερδίσει...
-Μα Τι είν'αυτό που έχουμε στ'αλήθεια ?
-Είμαστε ακόμα Ζωντανοί!!
-Γιατί να δαπανιόμαστε στο ψάξιμο?
-Ίσως και να γνωρίζουμε..
πως τίποτε τελικά δεν μας ανήκει!
Γεννιόμαστε ολόγυμνοι...
κι ύστερα έρχεται η ελπίδα..
κι έπειτα.. φεύγουμε για πάντα
ντυμένοι με τα γιορτινά μας..
Δίχως Ζωή..... χωρίς χαμόγελο!
Τι φοβερό! για ένα ρούχο γιορτινό
ξοδεύουμε μια ολόκληρη Ζωή?...
Τ'αποφάσισα λοιπόν,
θέλω να δίνω ό,τι έχω..
ίσως σε κάποιον χρειαστεί...
και ίσως... ίσως να μου χαρίσει
το πιό θερμό του δάκρυ..
ίσως.. ξανά να μου επιστραφεί
Το Πρώτο μου Κλάμμα!
η Πρώτη Καλημέρα μου στη Ζωή!
Lunapiena
(ήμουνα τότε 19 μόλις χρόνων)
| | |
| |
|
Ένας παλιάτσος είμαι εγώ
Καλή σας Μέρα
Ξέρω να κλαίω, να γελάω, να πονώ
ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα
γι' αυτό μπορώ να σας το πω...
Τραγούδι λέω δυνατά
ν' ακούσουν όλα τα παιδιά
ν' ακούσει η πολιτεία
κι απ' το τραγούδι μου αυτό
παλιάτσοι άλλοι εκατό
να βγουν στην κοινωνία
Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα
να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής
να τραγουδάς κι εσύ απ' την πλατεία
να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις..
Τραγούδι λέω δυνατά
ν' ακούσουν όλα τα παιδιά
ν' ακούσει η πολιτεία
κι απ' το τραγούδι μου αυτό
παλιάτσοι άλλοι εκατό
να βγουν στην κοινωνία
Ένας παλιάτσος είμαι εγώ
κ α λ ή σας μ έ ρ α...
Κ Α Λ Η ΣΑΣ Μ Ε Ρ Α
| | July 07
|
ΣΟΝΑΤΑ του ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ
Ludwig van Beethoven
Η Μελίνα Μερκούρη απαγγέλει Γιάννη Ρίτσο
....απαγγέλει ο Γιάννης Ρίτσος
Άφησε με να έρθω μαζί σου...
|
|
......πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι
Αστέρι μου, φεγγάρι μου, της άνοιξης κλωνάρι μου
κοντά σου θά 'ρθω πάλι....
Φεγγάρι μου ουρανόστρατο
χαμήλωσε μια στάξη...
πέφτει το φεγγάρι.....
Το φεγγάρι το φεγγάρι
που φωτίζει τα μαλλιά σου
είναι τ' άλλο παραμύθι
που φωτίζει την καρδιά σου...
Κ α λ ή Σας Ν ύ χ τ α....<
|
| July 06
|
Πως περνούν τα χρόνια.... πως φεύγει η ζωή... και μεις ταξιδευτές ακούραστοι... και βιαστικοί... χειμώνες καλοκαίρια.. μαζεύουμε με σεβασμό τις αναμνήσεις...
σαν λάφυρα ακριβά τις κρύβουμε μες στης ψυχής τα βάθη... κι έρχεται κάποτε η στιγμή, σαν θείο δώρο απρόσμενο να σου θυμήσει.. την σημασία μιας συνάντηση ψυχής.. κάποτε κάπου... με μια ιδιαίτερη ευκαιρία!... κι ανοίγει η καρδιά...
κι ο νους θυμάται... το βλέμμα το βαθύ, που την ψυχή αγγίζει..
το χρώμα της φωνής... την ένταση των συναισθημάτων..
Έχουν περάσει 15 ολόκληρα χρόνια... από κείνη την συνάντηση.. κι ήλθε η στιγμή, σε μια στροφή.. να ξανασμίξουν τυχαία οι δρόμοι της πορείας μας... και να ξαναβρεθούμε μες στο απέραντο αχανές του διαδικτύου... και σκέφτεσαι.. "κάτι μου κάνει αυτός ο άνθρωπος...τα λόγια του μιλούνε κατ'ευθείαν στη ψυχή... σαν να γνωριζόμαστε από χρόνια" δεν δίνεις ιδιαίτερη σημασία... αλλά κρατάς την ευχάριστη αίσθηση... σαν μια γέφυρα επικοινωνίας μέσα από σχόλια και καταχωρήσεις.. είσαι εκεί και δεν αφήνεις ευκαιρία, να δείξεις την εκτίμηση που νοιώθεις ν'ανασαίνει μέσα σου κάθε φορά... ώσπου μια μέρα... τυχαία πάντα.. μαθαίνεις ότι δεν έκανες λάθος... κάπου κάποτε υπήρξε... μια συνάντηση ψυχής!
κι ήλθε η ώρα... να σε συναντήσω πάλι... σήμερα Γεωργία..
κι είναι η χαρά μου μεγάλη.... μια όμορφη αίσθηση γεμίζει
την καρδιά.. μια γλυκειά αίσθηση αληθινής ανθρώπινης
α γ ά π η ς.... που κάνει τις καρδιές να εμπιστευτούν η μια την άλλη... Και τι δεν είπαμε απόψε... Μοίρασμα Ψυχής!...
κι ήταν σαν μια εσωτερική αβίαστη προσπάθεια να συμπληρώσουμε το χρονικό κενό, ανάμεσα στο τότε και στο τώρα.... σαν να κτίζαμε απ΄την αρχή μια αόρατη γέφυρα φιλίας, που αφήσαμε μισοτελειωμένη για 15 ολόκληρα χρόνια...
Νοιώθω συγκίνηση... μια βαθειά γλυκειά συγκίνηση.. που αναδύει μια ειλικρινή επιθυμία και υπόσχεση συνέχειας... Νοιώθω σαν ένα εσωτερικό γλυκό γέμισμα ψυχής...
ένα άγγιγμα ψυχής... ένα χάδι ανθρώπινης ειλικρίνειας..
κι έμεινε στο σπίτι, γύρω μου, μια φιλική αύρα...
ένα άρωμα ανοιξιάτικης αυγής!....
κι έφερες μαζί σου... και μου χάρισες δυο ωραιότατα δώρα...
την ευκαιρία ν'ακούσω τον ήχο και το χρώμα της φωνής δυό γνωστών-άγνωστων αγαπημένων "Φίλων"... από τον όμορφο χώρο του space, της Ευγενίας (Close in living)
και του Σάκη (300)... ΤΡΙΠΛΗ ΧΑΡΑ.... και μια υπέροχη αίσθηση Α λ ή θ ε ι α ς ! ! ! ! ! ! ! ! !
Σ' ε υ χ α ρ ι σ τ ώ Γεωργία
Νοιώθω σήμερα κάτι σαν γιορτή... νοιώθω τυχερή, χαρούμενη.. και με βαθειά ευγνωμοσύνη... Τριπλή Γιορτή..... Τριπλή Χαρά..... σχεδόν Ε Υ Τ Υ Χ Ι Α...
|
| July 05
Θάλασσα άσε με
να ταξιδέψω μ'ένα σου κύμα
και να χαθώ μες στο γαλάζιο σου,
...με το δελφίνι να βρεθώ
της σιωπής τον διάλογο ν'αρχίσω
και με το γλάρο που αδιάκοπα πετάει
να μάθω να ισορροπώ στην άκρη του ονείρου.
Θάλασσα άσε με
να κατοικώ στου φάρου τη σκιά,
τις νύχτες που τα σύννεφα κρύβουνε τ'άστρα
κι όταν οι μπόρες έρχονται κι οι άνεμοι ουρλιάζουν,
κρύψε με στα βάθη σου, τους θησαυρούς σου να γνωρίσω
κι όταν σιγάζει η φύση και το κορμί σου ηρεμεί,
ένα σου κύμα να με πάει, στ'απέραντο γαλάζιο τ'ουρανού.
Lunapiena | | | July 04
|
 ΚΑΛΗ σας ΗΜΕΡΑ..
| | | | | | |
July 02
|
|
Ο Aνθρωπος κι η Θάλασσα
Πάντα τη θάλασσα,
άνθρωπε ελεύθερε, θ’ αγαπάς!
Αυτή είν’ ο καθρέφτης σου..
που θα κοιτάζεις τους βυθούς σου,
στ’ ατέλειωτο πηγαινέλα
του κύματος και του νου σου
κλείνει κι αυτός την πίκρα του
στη βάθος της αβύσσου...
Σ’ αρέσει να βυθίζεσαι
στο πέλαγο που σου μοιάζει∙
να κλείνεις τον ωκεανό
ποθείς στην αγκαλιά σου..
κι η τρικυμιά της καρδιάς
κάθε φορά να ησυχάζει,
τον άγριο κι αδάμαστο
ακούγοντας στεναγμό...
Είστε κι οι δυο σας σκοτεινοί
κι απόκρυφοι
κανείς ω! άνθρωπε, ποτέ..
δε μέτρησε την άβυσσό σου∙
κανείς δεν ξέρει, ω! θάλασσα,
τον πλούτο τον κρυφό σου,
τόσο με ζήλια κρύβετε
τα μυστικά κι οι δυό σας!
Κι όμως... αιώνες τώρα... στη ζωή,
ο ένας τον άλλον άγρια πολεμάτε,
δίχως συμπόνια.. ούτε μετάνοια
τόσο πολύ κι οι δυο σας αγαπάτε
τον θάνατο και τη σφαγή...
ω! αιώνιοι αντίπαλοι,
ω! αμείλικτοι αδερφοί!
Charles Baudelaire
Μεταφρ. Lunapiena
L'Homme et la mer
Homme libre, toujours tu chériras la mer!
Ελεύθερε άνθρωπε πάντα θα σε τραβάει η θάλασσα
La mer est ton miroir; tu contemples ton âme
Η θάλασσα είναι ο καθρέφτης σου,
στοχάζεσαι την ψυχή σου
Dans le déroulement infini de sa lame,
μέσα στο ατελείωτο πηγαινέλα του κυματισμού της
Et ton esprit n'est pas un gouffre moins amer.
Και το πνεύμα σου, δεν είναι μια λιγότερο πικρή άβυσσος.
Tu te plais à plonger au sein de ton image;
Αρέσκεσαι να βυθίζεσαι στα σωθικά της εικόνας σου
Tu l'embrasses des yeux et des bras, et ton coeur
Την αγκαλιάζεις με τα μάτια σου
και τα μπράτσα σου, και την ψυχή σου
Se distrait quelquefois de sa propre rumeur
την αποσπά καμιά φορά από το δικό της βουητό
Au bruit de cette plainte indomptable et sauvage.
ο θόρυβος αυτού του αδάμαστου
και πρωτόγονου στεναγμού
Vous êtes tous les deux ténébreux et discrets:
Είστε και οι δυο σκοτεινοί και κρατάτε τα μυστικά σας
Homme, nul n'a sondé le fond de tes abîmes;
Άνθρωπε, κανένας δεν έχει μετρήσει
το βάθος της αβύσσου σου
Ô mer, nul ne connaît tes richesses intimes,
Ω θάλασσα, κανένας δεν γνωρίζει
τα εσωτερικά σου πλούτη,
Tant vous êtes jaloux de garder vos secrets!
Είστε τόσο ζηλιάρηδες που κρατάτε τα μυστικά σας
Et cependant voilà des siècles innombrables
και παραταύτα, να, αναρίθμητοι αιώνες
Que vous vous combattez sans pitié ni remords,
που κονταροχτυπιέστε χωρίς οίκτο και χωρίς τύψεις
Tellement vous aimez le carnage et la mort,
Τόσο αγαπάτε τη σφαγή και το θάνατο
Ô lutteurs éternels, ô frères implacables!
Ω αιώνιοι μαχητές, ω άσπονδοι αδερφοί!
Charles Baudelaire
Μετάφραση από vivi V
|
|
|
Αγκαλιά να με πάρεις θάλασσά μου εσύ
τη μπορώ την αρμύρα και ας είμαι πληγή.
Γίνε δρόμος και μοίρα θάλασσά μου και πες
τι σημαίνουν οι λέξεις, αλλά κι οι σιωπές...
"...είναι ωραία η θάλασσα...
γιατί, μ'εσένα μοιάζει..."...
Θάλασσα πλατιά σ' αγαπώ γιατί μου μοιάζεις
θάλασσα βαθιά μια στιγμή δεν ησυχάζεις
λες κι έχεις καρδιά...
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι ..
| July 01
|
Ιούλιος Πορθητής...
"Ο χορός των άστρων."
Ταξιδιώτης του παντός
μ' ένα μεθυσμένο πιάνο,
μια κιθάρα κι από πάνω
τη γνώμη του καθενός...
Κ Α Λ Ο Μ ή ν α..... σε όλους μας |
|
Ho imparato
Ho imparato l'arte
di scoprire l'oro nella sabbia,
di sfogliare un libro
ed inventare i suoi tesori,
di separare il mio passato
dal presente e dal futuro
evocando attimi di felicità.
Ho imparato di distinguere
l'amore dalla passione,
l'odio dalla rabbia,
la voglia dall'affetto,
la resistenza
dalla tolleranza.
Emersa dal profondo dolore ho sorpassato
la prova della mia esistenza.
Ho imparato cosi
ad amare
senza pretendere,
senza sperare,
amare per l'amore,
pronta ad iniziare il mistero
dell' anima che vive,
del cuore che ama.
Nel buio della mia notte
ho scoperto le stelle
in attesa.. dell'aurora.
Lunapiena
|
Έχω μάθει
Έχω μάθει την τέχνη
να βρίσκω χρυσάφι
στην άμμο,
να ξεφυλλίζω ένα βιβλίο
και ν'ανακαλύπτω θησαυρούς,
να διαχωρίζω
το παρελθόν απ'το παρόν και το μέλλον, επικαλώντας
στιγμές ευτυχίας.
Έμαθα να ξεχωρίζω
την αγάπη απ'το πάθος,
το μίσος απ' την οργή,
την επιθυμία
απ'το συναίσθημα,
την αντοχή απ'την ανοχή.
Βυθισμένη στο βάθος
του πόνου…
αναδύθηκα, ξεπερνώντας
την δοκιμασία της ύπαρξης.
Κι έμαθα έτσι ν'αγαπάω
χωρίς να απαιτώ
και δίχως να ελπίζω..
ν'αγαπώ... για ν'αγαπώ,
έτοιμη ν'αρχίσω
το μυστήριο μιας ψυχής που ζεί,
μιας καρδιάς που αγαπά.
Στο σκοτάδι της νύχτας μου
ανακάλυψα τ'αστέρια
περιμένοντας την αυγή.
Lunapiena
| | | | | | June 28
|
Κάποια μέρα... μια όμορφη νεαρή κοπέλλα
έλαβε ένα ωραιότατο μπουκέτο από τριαντάφυλλα
με μια καρτούλα που έγραφε:
"Από κάποιον άνθρωπο που σ'αγαπάει πολύ"
χωρίς καμμιά υπογραφή ή όνομα...
Ξαφνιάστηκε... κι άρχισε να σκέφτεται
όλους εκείνους που στο παρελθόν...
την είχαν φλερτάρει... κι έπειτα έναν έναν
όλους τους φίλους της..
Μήπως τα έστειλε κάποιος απ'τη δουλειά της
ή κάποια αγαπημένη φίλη?
κι ο κατάλογος στο μυαλό της μεγάλωνε...
Στο τέλος... σκέφτηκε να τηλεφωνήσει
σε μια φίλη της για να την βοηθήσει
να βρουν μαζί... τη λύση!
ήταν παράξενη... όμως της φίλης της
η στάση... και με διάθεση καλή της λέει:
"Θα μου πεις την αλήθεια?
Εσύ μου έστειλες τα λουλούδια!"
ΝΑΙ! απαντά η φίλη της...
και ΓΙΑΤΙ?...
Ρωτάς γιατί?... απαντά η φίλη της...
μα ήσουν τόσο θλιμμένη και άκεφη
τις τελευταίες μέρες.. που θέλησα...
να σε κάνω... να σκεφτείς για λίγο..
ΟΛΟΥΣ εμάς που σ'Αγαπάμε,,,
Una Storia di... B. Ferrero
(Ελεύθερη απόδοση στα Ελληνικά)
Lunapiena
| | | | |
|
B U O N A
Domenica di Sole... luce e sorriso
Ottima giornata di Festa... allegria!
Musica e poesia fra cielo e terra
Energia, gioia e... attimi felici per tutti VOI
Nessuna nuvola sull'azzurro del cielo
Incantata è la natura, fiori, alberi e l'erba
Cambi fioriti, mare sereno, uccelli cantano!
Arriva l'estate... avvanza la speranza!
Lunapiena
Κ α λ ή.... Χ α ρ ο ύ μ ε ν η....
Κυριακή ηλιόλουστη, φως και χαμόγελο
Υπέροχη ημέρα, γιορτής και χαράς..
Ροδοπέταλα μουσικής και ποίησης στον αέρα
Ικεσία ζωής.. ενέργεια και ευτυχία για όλους..
Ασπρα σύννεφα.. χαμογελούν στον ουρανό
Κερνά η φύση μεθυσμένη.. χυμούς κι αρώματα
Ηρεμο το κύμα στο γιαλό την αμμουδιά φλερτάρει
Lunapiena
| | | |
|
|
|
Tools 
makiaaaa
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
![http://](http://<a href="http://photobucket.com/images/good morning" target="_blank"><img src="http://i234.photobucket.com/albums/ee19/KimCandy2/Good Morning/BlueBloomMorning-vi.jpg" border="0" alt="Good Morning Pictures, Images and Photos"/></a>){kind=link}
![http://](http://<a href="http://photobucket.com/images/good morning" target="_blank"><img src="http://i718.photobucket.com/albums/ww182/_SHEER_/25poj06.jpg" border="0" alt="Good morning Pictures, Images and Photos"/></a>){kind=link}