|
|
December 30
|
|
Ma Tu che ne sai....
E' grigio stasera il cielo,
nuvole di rabbia...
un mondo ferito,
e un fiume di lacrime...
la tempesta e' durata a lungo...
tuoni e fulmini di vendetta,
nascosto nel buio il Sole.
Confusione nella grande citta',
il traffico caotico, senza semafori,
gente in cerca di via d'uscita...
Ti senti perduto... tra la folla.
Ma Tu... che ne sai...
dei disastri che vengono al mondo
della Terra che trema...
il fuoco degli armi della guerra...
della madre che abbraccia,
il corpo del suo figlio morente...
del sangue che scorre...
nelle radici dell'albero di Liberta'
del giorno che regna il terrore
di una Vita senza domani
senza rispetto e dignita'...
Ma Tu... che ne sai...
non si può andare oltre l'orizzonte
il nostro sguardo dell' egoismo,
l'affammato non puo' mai capire
il dolore del suo prossimo...
La tempesta e' durata a lungo,
confusione nella grande citta'...
solo la radio accesa chiama,
il morale che dorme nel buio,
di quell'indifferenza mortale.
Lunapiena
|
Μα, Εσύ τι ξέρεις....
Γκρίζος απόψε ο ουρανός
νέφη οργής.. και τρόμου
ένας κόσμος πληγωμένος..
κι ένα ποτάμι δάκρυα..
Η καταιγίδα κράτησε πολύ
αστραπές και βροντές εκδίκησης
κρύφτηκε πιά και ο ήλιος.
Σύγχυση επικρατεί
στην πολυσύχναστη πόλη,
χάος και συνοστισμός, χωρίς φανάρια,
λαοθάλασσα που ψάχνει μια έξοδο..
Αισθάνθηκες να χάνεσαι στο πλήθος.
Μα Εσύ τι ξέρεις...
για τις συμφορές του κόσμου,
για την Γη που τρέμει...
για τις αδηφάγες φλόγες των όπλων
ενός αδίστακτου πολέμου..
για τη μάνα που αγκαλιάζει το κορμί
του σκοτωμένου της παιδιού,
για το αίμα που τρέχει σαν ποτάμι
στις ρίζες του δέντρου της Λευτεριάς.
για τις μέρες που βασιλεύει ο τρόμος
μιας ζωής... χωρίς αύριο
χωρίς σεβασμό κι αξιοπρέπεια.
Μα Εσύ τι ξέρεις....
δεν τα καταφέρνει
να ξεπεράσει τον ορίζοντα,
το βλέμμα του εγωκεντρισμού μας..
ο πεινασμένος δεν μπορεί
να νοιώσει του διπλανού τον πόνο.
Κράτησε πολύ η καταιγίδα....
σύγχυση επικρατεί στη μεγάλη πόλη..
μόνο απ'το Ράδιο ακούγεται μια φωνή,
κάλεσμα για την ηθική
που κοιμάται στο σκοτάδι
μιας θανάσιμης αδιαφορίας...
Lunapiena |
| | December 28
|
seduta... vicino al camino, guardando la danza delle fiamme... penso,
che... fare il bilancio di un anno NON significa rimanere
nell'amarezza delle cose che NON ci sono riuscite...
o le opportunità perdute, ma capire che la Vita regala TUTTO...
il buono e il male.. il bello e il brutto... gioia e lacrime... ma,
siamo ancora in scena, protagonisti, in secondo ruolo
o comparsi o anche spettatori a volte....
dell'opera della nostra Vita... ma,
l'interessante è sempre se cerchiamo di essere
VIVI e SVEGLI in scena....
ed è molto brutto essere solo dei passivi spettatori,
senza nessuna partecipazione....
il bilancio secondo me, serve per aiutarci
di essere ATTIVI in scena... da chiunque ruolo
ci permette la Vita.
..καθισμένη κοντά στο τζάκι.. απολαμβάνοντας το χορό
που ασταμάτητα συνεχίζουν οι φλόγες της φωτιάς.. σκέφτομαι..
το να κάνει κανείς τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε..
δεν σημαίνει απαραίτητα να μείνει με τον στεναγμό,
τον απόηχο της θλίψης.. και την πικρή γεύση
απ'ολα εκείνα που μάτωσαν και πόνεσαν την ψυχή του
ή για κείνα που δεν έγιναν όπως,θα 'θελε να έχουν γίνει
ή να φύγει ακόμα ένα δάκρυ για τις χαμένες ευκαιρίες,
ούτε να γεμίσει απογοήτευση και πόνο για όλα εκείνα
τα κακά... που γύρω του συμβαίνουν... του ανθρώπου τα δεινά.
αλλά.... ίσως είναι μια μοναδική ευκαιρία... να καταλάβουμε βαθειά
οτι μες στη Ζωή.. υπάρχουν ΟΛΑ... το ΚΑΛΟ και το ΚΑΚΟ,
η ΟΜΟΡΦΙΑ και η ΑΣΧΗΜΙΑ... το ΓΕΛΙΟ και το ΔΑΚΡΥ..
η Αποτυχία και η Ικανοποίηση... ο ΠΟΝΟΣ και η ΧΑΡΑ...
και πως είμαστε ακόμα στη ΣΚΗΝΗ.. με το πρώτο ή το δεύτερο ρόλο
ή άλλοτε κομπάρσοι... κι άλλοτε πάλι θεατές...
όλοι μας λαμβάνουμε μέρος.. στην όπερα της ζωής.
και ίσως να'ναι το πιό σημαντικό.. αν επιλέγουμε να είμαστε
ΞΥΠΝΟΙ και ΔΥΝΑΜΙΚΟΙ στη ΣΚΗΝΗ...
και να μην αφήνουμε να μένουμε.. παθητικοί θεατές
χωρίς καμιά συμμετοχή..
σ'αυτό.. νομίζω.. πως βοηθάει ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ του ΧΘΕΣ
Nα επιλέγουμε συνειδητά να είμαστε Ενεργητικοί στη ΣΚΗΝΗ..
σ'όποιο ρόλο.. μας επιτρέπει η ΖΩΗ.
μια ζεστή αγκαλιά... σε ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ..
|
| | |
|
|
Lucio Dalla: L'ANNO che Verrà.. (1978)
|
L'Anno che Verrà
Caro amico ti scrivo
così mi distraggo un po'
e siccome sei molto lontano
più forte ti scriverò.
Da quando sei partito
c'è una grossa novità,
l'anno vecchio è finito ormai
ma qualcosa ancora qui non va.
Si esce poco la sera
compreso quando è festa
e c'è chi ha messo
dei sacchi di sabbia
vicino alla finestra,
e si sta senza parlare
per intere settimane,
e a quelli che hanno niente da dire
del tempo ne rimane.
Ma la televisione ha detto
che il Nuovo Anno
porterà una trasformazione
e tutti quanti stiamo
già aspettando
sarà tre volte Natale
e festa tutto il giorno,
ogni Cristo scenderà dalla croce
anche gli uccelli faranno ritorno.
Ci sarà da mangiare
e luce tutto l'anno,
anche i muti potranno parlare
mentre i sordi già lo fanno.
E si farà l'amore
ognuno come gli va,
anche i preti potranno sposarsi
ma soltanto a una certa età,
e senza grandi disturbi
qualcuno sparirà,
saranno forse i troppo furbi
e... i cretini di ogni età.
Vedi caro amico
cosa ti scrivo e ti dico
e come sono contento
di essere qui in questo momento,
vedi, vedi, vedi, vedi,
vedi caro amico
cosa si deve inventare
per poterci ridere sopra,
per continuare a sperare.
E se quest'anno poi
passasse in un istante,
vedi amico mio
come diventa importante
che in questo istante
ci sia anch'io.
L'anno che sta arrivando
tra un anno passerà
io mi sto preparando
è questa... la novità.
Lucio Dalla
|
Ο ΧΡΟΝΟΣ που θα έλθει
Αγαπημένε μου φίλε, σου γράφω
κι έτσι για λίγο θα ξεχαστώ,
και αφού εσύ είσαι τόσο μακρυά
πιό δυνατά θα σου το πώ..
Από τότε που έφυγες
έχουμε ένα νέο σημαντικό,
τέλειωσε πιά ο παλιός ο χρόνος
αλλά τίποτε δεν άλλαξε εδώ..
Βγαίνουμε λίγο τα βράδυα
ακόμα και στις μέρες των γιορτών
και κλείνουμε τα παράθυρα
προσεκτικά τη νύχτα απ'το φόβο,
και δεν μιλάμε μεταξύ μας
για ολόκληρες εβδομάδες..
κι όποιος δεν έχει κάτι να πει
έχει πλεόνασμα χρόνου...
..αλλά στις ειδήσεις είπαν..
ότι ο Καινούριος Χρόνος
θα φέρει νέα προοπτική..
κι όλοι μας περιμένουμε..
θα έχουμε λένε
Χριστούγεννα τρεις φορές..
και θα'ναι γιορτή κάθε μας μέρα,
κι ο Χριστός λένε
θα κατέβει απ'το σταυρό
και θα ξανάλθουν
στη πόλη τα πουλιά...
..και θα υπάρχει, λένε
για όλους τροφή..
και φως.. όλο το χρόνο,
ακόμα και οι μουγγοί
θα μπορέσουν να μιλήσουν
αφού ήδη μιλάνε όλοι εκείνοι,
οι κωφοί αυτού του κόσμου.
..και θα ερωτεύεται, λένε,
καθένας όπως το προτιμά..
ακόμα και οι παπάδες
θα παντρεύονται σε κάποια ηλικία
και κάποιοι θα χάνονται..
χωρίς να ξεσηκώνονται τα πλήθη,
θα είναι.. ίσως οι πιό έξυπνοι
ή.. οι πιό χαζοί κάθε ηλικίας.
Βλέπεις αγαπημένε μου φίλε,
πόσα έχω να σου πω..
και πόσο είμαι ευχαριστημένος
που ακόμα.. είμαι εδώ ζωντανός,
κοίτα, κοίτα, κοίτα, κοίτα..
κοίτα φίλε μου αγαπημένε..
πόσα πρέπει να εφεύρουμε
για να μπορέσουμε να γελάσουμε
και να συνεχίσουμε να ελπίζουμε.
..κι αν αυτός ο Χρόνος
περνούσε σε μια στιγμή..
κοίτα.. φίλε μου αγαπημένε,
πως γίνεται τόσο σημαντικό,
που σ'αυτή τη στιγμή..
είμαι κι εγώ παρών.
Ο Χρόνος που θα'ρθει
σ'ενα χρόνο θα περάσει κι αυτός
προετοιμάζομαι λοιπόν..
κι.. είναι αυτή η μόνη προοπτική.
Lucio Dalla
Trad. Lunapiena |
|
| December 27
|
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
φώτα και χρώματα ακόμα στολίζουν..
Πόλεις και χωριά σ'ολόκληρο τον κόσμο
και η μουσική συνόδευε την συγκίνηση..
και τα όνειρα έφτασαν μέχρι την αυγή
κι αγκάλιασαν την πραγματικότητα,
γεννήθηκαν και πάλι Ελπίδες...
Παρόν και Μέλλον χόρεψαν μαζί..
το τραγούδι της Ελπίδας!
κρύφτηκε το παρελθόν ντροπιασμένο
σε μια άκρη σκοτεινή...
Χριστούγεννα..
και όλοι μας νοιώθουμε την καλοσύνη..
κι ανοίξαν, λέει, τα ξενοδοχεία στην Αμερική
για να φιλοξενήσουνε τους άστεγους (sic!)
και στην Ευρώπη.. λένε πως..
με πρωτοβουλία της εκκλησίας
πλούσιοι και φτωχοί κάθησαν στο ίδιο τραπέζι!
Πέρασε η 'Αγια Νύχτα των Χριστούγεννα..
τι θα'ρθει άραγε.... αύριο?
το σήμερα.. ξανασυνάντησε το χθες
κι η Ειρήνη αγκομαχάει πληγωμένη,
κι η Λευτεριά φυλακισμένη αιμορραγεί
βρυχάται το θεριό.. της εξουσίας,
ρουφάει το αίμα των παιδιών της και ζει..
κι ο πόλεμος.. καλά κρατεί στη γη,
παιδιά και ενήλικες πεθαίνουν καθε μέρα
άλλοι απ'του πολέμου την οργή
κι άλλοι απ'την πείνα.. και τη στέρηση..
Η Νύχτα των Χριστουγέννων πέρασε
συνεχίζει ο πόνος και το δάκρυ...
η δυστυχία και η εκμετάλλευση...
..ας κρατήσουνε αναμμένη της Ελπίδας
τη φλόγα μέσα στην καρδιά μας..
με μια Ευχή.. μ'ενα χαμόγελο
κι ας πάρουμε το δικό του καθένας μας
μερίδιο ευθύνης που μας ανήκει..
ν'αντέξει η Ελπίδα ζωντανή!
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ σε ΟΛΟΥΣ σας..
| |
| | | | | | | | | December 25
|
Μάριος Φραγκούλης: "Μικρέ μου Πρίγκηπα.."
"Αν όμως μ' εξημερώσεις,
η ζωή μου θα γίνει ηλιόλουστη.
Θα αναγνωρίζω το θόρυβο
ενός βήματος διαφορετικού απ' όλα τ' άλλα.
Τα άλλα βήματα θα με κάνουν
να κρύβομαι κάτω από τη γη.
το δικό σου, σαν μουσική,
θα με τραβάει έξω από τη φωλιά μου.
Κι έπειτα κοίτα. Βλέπεις εκεί πέρα,
τα χωράφια με το στάρι;
τα χωράφια με το στάρι δε μου θυμίζουν τίποτα.
Κι αυτό είναι λυπηρό.
Όμως εσύ έχεις μαλλιά χρυσαφένια.
Θα είναι υπέροχο λοιπόν
όταν θα με έχεις εξημερώσει.
Το στάρι, που είναι χρυσαφένιο,
θα μου θυμίζει εσένα.
Και θα μ' αρέσει ν' ακούω
τον άνεμο μέσα στα στάχυα...
Κέρδισα, είπε η αλεπού, το χρώμα του σταριού"
"..Να το μυστικό μου, είπε η αλεπού.
Είναι πολύ απλό:
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά.
Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια."
από το: " Ο Μικρός Πρίγκηπας"
Antoine de Saint Exupéry | | |
|
|
Perché dappertutto ci sono così tanti recinti?
In fondo tutto il mondo è un grande recinto.
Perché la gente parla lingue diverse?
In fondo tutti diciamo le stesse cose.
Perché il colore della pelle non è indifferente?
In fondo siamo tutti diversi.
Perché gli adulti fanno la guerra?
Perché avvelenano la terra?
Abbiamo solo quella.
A Natale - un giorno -
gli uomini andranno d'accordo in tutto il mondo.
Allora ci sarà un enorme albero
di Natale con milioni di candele.
Ognuno ne terrà una in mano, e nessuno riuscirà
a vedere l'enorme albero fino alla punta.
Allora tutti si diranno "Buon Natale!"
a Natale, un giorno.
Hirokazu Ogura
Γιατί στο κόσμο υπάρχουν τόσα κιγκλιδώματα,
όλος ο κόσμος είναι ένας μεγάλος περίβολος φραγμένος.
Γιατί οι λαοί μιλάνε σε τόσες διαφορετικές γλώσσες,
αφού όλοι για τα ίδια πράγματα μιλάμε.
Γιατί δεν μας είναι αδιάφορο το χρώμα του δέρματος
αφού ο καθένας μας είναι διαφορετικός από τον άλλον.
Γιατί οι μεγάλοι κάνουν πολέμους;
Γιατί καταστρέφουν τη ΓΗ;
αφού έχουμε μόνο μία...
Ίσως τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ -μια μέρα-
οι άνθρωποι σ'όλο το κόσμο να συμφωνήσουν
τότε... θα γεννηθεί ένα μεγάλο Χριστουγεννιάτικο
δένδρο, με μυριάδες αναμμένα κεριά...
Καθένας τότε θα κρατάει ένα στα χέρια του,
και δεν θα μπορέσει κανένας να δεί,
μέχρι που θα φτάνει η κορυφή του!
κι ΟΛΟΙ μας τότε θα μπορούμε να τραγουδάμε μαζί
"ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ"
Ίσως μια μέρα..
θα'ναι ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ σ'όλη τη ΓΗ!
Hirokazu Ogura
Trad. Lunapiena |
| | | | | |
| December 24
|
Βυζαντινά Κάλαντα
ΚΑΛΑΝΤΑ 1927
Παραδοσιακά Κάλαντα Κρήτης
Ποντιακά Κάλαντα
Χριστούγεννα στην Καστανιά
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε ΟΛΟΥΣ Σας..
και του Χρόνου... με υγεία | | |
|
Buon Natale in Tutte le lingue
Καλά Χριστούγεννα σε Ολες τις γλώσσες...
Irene Grandi: Bianco Natale (White Christmas)
Λευκά Χριστούγεννα
Tony Colombo: BUON NATALE a TE..
Καλά Χριστούγεννα σε ΣΕΝΑ
BUON NATALE... al MONDO
Καλά Χριστούγεννα σε... ΟΛΟΥΣ
σ'ΟΛΟ τον ΚΟΣΜΟ
| | | December 23
|
John Lennon: HAPPY CHRISTMAS
Κώστας ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ: Χριστούγεννα
Φοίβος Δεληβοριάς: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
B U O N N A T A L E
| | | December 22
Η
ΕΙΡΗΝΗ
κοίταξε κάτω
και είδε τον πόλεμο
"ΕΚΕΙ... ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ"
λέει η ΕΙΡΗΝΗ
Η ΑΓΑΠΗ κοίταξε κάτω και είδε
το μίσος. "ΕΚΕΙ.. ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ"
λέει η ΑΓΑΠΗ!
ΤΟ ΦΩΣ κοίταξε κάτω και είδε το σκοτάδι
"ΕΚΕΙ... ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ".......... λέει το ΦΩΣ
'Ετσι εμφανίστηκε το ΦΩΣ και έλαμψε ξανά
Έτσι εμφανίστηκε η ΕΙΡΗΝΗ και χάρισε γαλήνη
Έτσι εμφανίστηκε η ΑΓΑΠΗ και έφερε τη ΖΩΗ
***************
L. Housman
***************
Κ Α Λ Α ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ
BUON NATALE A TUTTI..... VOI
| | |
|
|
«Χρυσάφι! κίτρινο, ακριβό, γυαλιστερό χρυσάφι!...
Τόσο απ' αυτό κάνει το άσπρο μαύρο,
τ' άσχημο ωραίο, τ' άδικο δίκιο,
το χυδαίο ευγενικό, το παλιό νέο, τη δειλία αντρεία..
Τούτος ο κίτρινος ο δούλος δένει λύνει νόμους·
ευλογάει καταραμένους· κάνει λατρευτή τη λέπρα·
δίνει στους κλέφτες θέση πλάι σε γερουσιαστές,
και τίτλους προσκυνήματα, χειροκροτήματα·
τούτο ξαναπαντρεύει χήρα μαραμένη·
γυναίκα απ' το νοσοκομείο με σπυριά ομπυασμένα
που προκαλεί εμετόν, αυτό τη μπαλσαμώνει
και την αρωματίζει πάλι ανθό του Απρίλη.
Ε, κολασμένο χώμα, πόρνη εσύ κοινή
της ανθρωπότητας, που βάζεις τις διχόνοιες
ανάμεσα στον όχλο των εθνών...
θέλω να σου δώσω την πραγματική σου
θέση στον κόσμο»
Σαίξπηρ
Τίμων ο Αθηναίος, Δ' Πράξη |
Che c'è qui? Oro? Giallo, luccicante prezioso oro?
No, dèi non faccio voti insinceri:
voglio radici, o puri iddii!
Basterà un po' di questo per rendere
nero il bianco, bello il brutto, diritto il torto,
nobile il basso, giovane il vecchio,
valoroso il codardo. Oh dèi perché questo?
Che è mai, o dèi? Questo vi toglierà dal fianco
i vostri preti e i vostri servi e strapperà l'origliere
di sotto la testa dei malati ancora vigorosi.
Questo schiavo giallo cucirà e romperà ogni fede,
benedirà il maledetto e farà adorare
la livida lebbra, collocherà in alto il ladro
e gli dirà titoli, genuflessioni ed encomio
sul banco dei senatori; è lui che decide
l'esausta vedova a sposarsi ancora.
Colei che un ospedale di ulcerosi
respingerebbe con nausea, l'oro la profuma
e la imbalsama come un dì d'aprile.
Orsù, dunque, maledetta mota,
comune bagascia del genere umano
che metti a soqquadro
la marmaglia dei popoli, io voglio darti
il tuo vero posto nel mondo."
W.Shakespeare
Timone d'Atene
|
|
|
|
|
|
|
December 21
|
|
 "Οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος κακὸν νόμισμ' ἔβλαστε· τοῦτο καὶ πόλεις πορθεῖ, τόδ' ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων τόδ' ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθ' ἵστασθαι βροτῶν πανουργίας δ' ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι. Ὅσοι δὲ μισθαρνοῦντες ἤνυσαν τάδε, χρόνῳ ποτ' ἐξέπραξαν ὡς δοῦναι δίκην."
ΣΟΦΟΛΗΣ (Αντιγόνη στ. 296-304) «Δε φύτρωσε χειρότερη καμιά εφεύρεση στον κόσμο απ' το χρήμα. Αυτό γκρεμίζει πόλεις, ανθρώπους ξεσπιτώνει, δασκαλεύει και πλανεύει το φρόνιμο μυαλό να κυνηγάει της ντροπής τα έργα· μαθαίνει τον άνθρωπο να γίνει κάλπης και να κατέχει μύριες όσες βρωμιές. Οσοι τέτοιον ανοίγουν δρόμο πληρωμένοι, κάποτε, και στην ώρα, πληρώνουν ακριβά»
(μετ. Γεωργουσόπουλος)
Perché fra gli uomini cosa non v'ha piú trista del denaro: questo perfino le città distrugge, questo discaccia dalla patria gli uomini, questo è maestro che perverte l'anime oneste a compiere opere malvage, d'ogni ribalderia questo la pratica, d'ogni empietà l'ardire apprese agli uomini. Ma quanti per mercede a ciò s'inducono, arriva il giorno che la colpa espiano.
Sofocle (Antigone 296-304)
|
|
|
|
|
|
| |
|
 E se mi devi amare...
E se mi devi amare
per null’altro sia che per amore.
Non dire:
"l’amo per il suo sorriso,
il suo sguardo,
il modo gentile di parlare,
per le sue idee
che si accordano alle mie
e che un giorno mi resero sereno".
Queste cose possono aver Amore,
in sé mutare o mutare per te.
Così fatto un amore può disfarsi.
E ancora non amarmi per la pietà
che le mie guance asciuga.
Può scordare il pianto
chi ebbe a lungo il tuo conforto,
e perdere così il tuo amore.
Ma amami solo per amore
dell’amore, che cresca in te,
in un’eternità d’amore!
Elizabeth Barret Browining
|
Αν λες πως μ'αγαπάς
Κι αν λες πως μ'αγαπάς
να μ'αγαπάς μόνο για την Αγάπη.
Μη πείς την αγαπώ
για το χαμογελό της
για το βαθύ το βλέμμα της
το ευγενικό της τρόπο να μιλά..
για τις ιδέες της..,
που συμφωνούν με τις δικές μου
και που μια μέρα μου 'δωσαν γαλήνη.
Όλα αυτά μπορεί να φέρουν αγάπη,
μπορεί όμως ν'αλλάξουν μέσα μου
ή ν'αλλάξουνε για σένα...
κι αν γεννήθηκε γι'αυτό η αγάπη,
μπορεί ν'αλλαξει κι αυτή...
Μην μ'αγαπήσεις από λύπηση,
που σταματά τα δάκρυα.
Μπορεί να ξεχάσει το κλάμα,
μια καρδιά που βρήκε παρηγοριά
και να χάσει έτσι την αγάπη σου.
Αλλά Αγάπα με.. μόνο από Αγάπη
που θα μεγαλώνει μέσα σου..
σε μιά παντοτινή Αγάπη!
Elizabeth Barret Browining
Trad. Lunapiena | | | | | December 19
|
Ross Daly... και ΚΡΗΤΙΚΗ Λύρα
Ποντιακή Λύρα
ΠΟΝΤΙΟΙ και ΚΡΗΤΙΚΟΙ
|
|
|
Μία η άνοιξη
ένα το σύννεφο
χρυσή η βροχή..
βροχή που χόρευε
σε κάμπο ώριμο
ως το πρωί..
Σαν στάχυα έλυσες
πάνω στους ώμους μου
χρυσά μαλλιά..
σαν στάχυ χόρευες
σαν στάχυα αμέτρητα
ήταν τα φιλιά..
Μία η θάλασσα
ένας ο ήλιος της
γλάροι λευκοί
ήλιος και θάλασσα
γλυκό κορίτσι μου
ζεστό πρωί
Πρωί κι ορθάνοιξα
τα δυο σου πέταλα
μ' ένα φιλί
κι εσύ μου χάρισες
όλη την άνοιξη
σ' ένα κορμί.
Μη μιλάς άλλο γι' αγάπη
η αγάπη είναι παντού
στη καρδιά μας
στη ματιά μας
τρώει τα χείλη
τρώει το νου
όταν θα' χωμε υποφέρει
καλημέρα θα μας πεί
θα μας φύγει θα ξανάρθει
κι όλο πάλι απ' την αρχή
Χθες ήταν έρωτας
χθες ήταν σύννεφο
χρυσή βροχή
χθες ήταν θάλασσα
γλάρος που χόρευε
με το πρωί
Τώρα είν' η σιωπή
τώρα είν' η λησμονιά
κι ο χωρισμός
κι όλα τ' αστέρια του
θαρρείς πως έσβησε
ο ουρανός
Μη μιλάς άλλο γι' αγάπη
η αγάπη είναι παντού
στη καρδιά μας
στη ματιά μας
τρώει τα χείλη
τρώει το νου
όταν θα' χωμε υποφέρει
καλημέρα θα μας πεί
θα μας φύγει θα ξανάρθει
κι όλο πάλι απ' την αρχή
Διονύσης Σαββόπουλος
|
Una è la Primavera
Una anche la Nuvola
e la pioggia è dorata..
Gocce che danzavano
sul campo fiorito,
fino al mattino.
Come spighe hai sciolto,
i capelli dorati,
sopra le mie spalle.
Come una spiga danzava
e infinitte spighe
erano i tuoi baci.
Unico è il Mare
Unico anche il suo Sole
bianchi gabbiani..
Sole e Mare
dolce ragazza mia,
caldo è il mattino.
All'alba ho aperto
i tuoi due petali
con un bacio..
e tu mi hai regalato
tutta la Primavera
di un corpo.
Non parlare più d'amore
lo si trova da per tutto,
nel nostro cuore,
nel nostro sguardo,
morde le labbra,
succhia la mente.
e quando avremo sofferto
ci dirà.. Buona giornata,
se ne va e sempre ritornerà,
ed ogni volta
un nuovo inizio.
Ieri era Amore
Ieri era Nuvola
pioggia dorata..
Ieri era Mare
gabbiano che danzava
con la luce dell'alba.
Adesso è silenzio
adesso è oblio
e la separazione...
e tutte le sue stelle,
sembra aver spento
anche il cielo..
Non parlare più d'amore
lo si trova da per tutto
dentro nel nostro cuore
e nel nostro sguardo
morde le labbra
e succhia la mente..
e quando avremo sofferto
dirà ancora Buona giornata
partirà e sempre ritornerà
ed ogni volta..
un nuovo inizio
 click
Dionysis Savvopoulos
(trad. Lunapiena) | | | |
|
Canto il se stesso
Canto il se stesso,
la semplice singola persona,
tuttavia pronuncio
la parola Democratico,
la parola In-Massa.
L'organismo da capo a piedi io canto,
ne' la fisionomia.. ne' il cervello..
sono degni da soli della Musa,
io dico che la forma completa
è di gran lunga più degna
e la Femmina canto come il Maschio.
Canto la vita immensa
nella sua passione,
impulso e forza,
felice per le azioni più libere
sotto le leggi divine,
canto l'Uomo Moderno.
Walt Whitman
(1819-1892
|
Τραγουδώ τον εαυτό
Τραγουδώ τον εαυτό,
ένα απλό ξεχωριστό πρόσωπο
Ωστόσο προφέρω
τη λέξη Δημοκρατικός,
τη λέξη Μαζικός.
Τραγουδώ το ανθρώπινο Είναι
απ' την κορφή μέχρι τα πόδια ,
ούτε η φυσιογνωμία,
ούτε το μυαλό από μόνα τους
δεν είναι αντάξια της Μούσας,
..θέλω να πω ότι ολόκληρη
η ανθρώπινη υπόσταση
αξίζει πολύ περισσότερο..,
τραγουδώ ίδια τη Γυναίκα
όπως τραγουδώ και τον Άντρα.
Τραγουδώ την απέραντη ζωή
με το πάθος της,
τον παλμό και τη δύναμή της,
ευτυχής για τις πράξεις,
που ακολουθούν
τους θεϊκούς νόμους..
για μεγαλύτερη ελευθερία,
τραγουδώ τον Σύγχρονο Άνθρωπο.
Walt Whitman
Trad. Lunapiena
| December 18
|
In Te... sta il Futuro!
Non lasciare
passare la vita
"Non lasciare
che finisca il giorno
senza essere cresciuto un pò,
senza essere stato felice,
senza avere aumentato
i tuoi sonni.
Non ti lasciare vincere
per lo scoraggiamento.
Non permettere che nessuno
ti tolga il diritto ad esprimerti,
che è quasi un dovere.
Non abbandonare le ansie
di fare della tua vita
qualcosa di straordinario.
Non smettere di credere
che le parole e le poesie
possono cambiare il mondo.
Passi quello che passi
la nostra essenza è intatta.
Siamo esseri pieni di passione.
La vita è deserto ed oasi.
C'abbatte, ci ferisce, c'insegna,
ci trasforma in protagonisti
della nostra propria storia.
Benché il vento soffi in contro,
la poderosa opera continua:
Tu puoi apportare una strofa.
Non smettere mai di sognare,
perché in sonni è libero l'uomo.
Non cadere nel peggiore
dagli errori: il silenzio.
La maggioranza vive
in un silenzio spaventoso.
Non ti rassegnare. Fugge.
"Emetto le mie urla
per i tetti di questo mondo",
dice il poeta.
Stima la bellezza
delle cose semplici.
Si può fare bella poesia
su piccole cose,
ma non possiamo remare
contro noi stessi.
Quello trasforma
la vita in un inferno.
Gode del panico
che ti provoca
avere la vita davanti.
Vivila intensamente,
senza mediocrità.
Pensa che in te sta il futuro
ed affronta il compito
con orgoglio e senza paura.
Impara di chi possa insegnarti.
Le esperienze di chi
ci precederono di nostri
"poeti morti", ti aiutano
a camminare per la vita
La società di oggi siamo noi
I "poeti vivi."
Non permettere che la vita
ti passi senza che la vivi"
Walt Whitman
(1819-1892)
|
Σε Σένα... ακουμπά το Μέλλον
Μην επιτρέψεις
να περάσει η ζωή..
ούτε ν'αφήσεις
να τελειώσει η μέρα..
χωρίς να μεγαλώσεις λιγάκι,
χωρίς να χαρείς,
χωρίς να δώσεις...
φτερά στα όνειρά σου.
Μην επιτρέψεις
να σε νικήσει η απογοήτευση.
Μην αφήσεις κανένα
να σου αφαιρέσει το δικαίωμα
να εκφραστείς..
είναι σχεδόν ένα καθήκον.
Μην εγκαταλείψεις τη αγωνία,
να κάνεις στη ζωή σου
κάτι σπουδαίο...
και μην σταματήσεις,
να πιστεύεις ότι τα λόγια
και η ποίηση, μπορούν
ν'αλλάξουν τον κόσμο.
Ό,τι και να περάσεις να ξέρεις
ότι η ουσία μας μένει άθεκτη.
Είμαστε όντα γεμάτα πάθος.
Η ζωή είναι έρημος και όαση.
Μας νικάει, μας πληγώνει,
μας διδάσκει, μας μετατρέπει
σε πρωταγωνιστές της ζωής μας.
Ακόμα κι άν οι άνεμοι
μας έλθουν κόντρα...
η ρωμαλέα όπερα συνεχίζεται:
Μπορείς να παίξεις μια στροφή.
Μη σταματάς ποτέ
να ονειρεύεσαι, γιατί..
μέσα στα όνειρα του είναι
ο άνθρωπος.. Eλεύθερος.
Και μην αφήνεσαι να πέσεις
στο χειρότερο από τα λάθη:
την σιωπή.
Οι πιό πολλοί ζούν
σε μια τρομακτική σιωπή.
Μην υποτάσσεσαι. Φύγε!
"Εκπέμπω τις κραυγές μου
στις σκεπές αυτού του κόσμου"
λέει ο ποιητής.
Τίμα την ομορφιά
των απλών πραγμάτων.
Μπορεί να γραφτεί
ένα όμορφο ποίημα
για τα πιό ασήμαντα πράγματα,
..αλλά δεν γίνεται να πάμε
ενάντια στους εαυτούς μας.
Αυτό μετατρέπει
τη ζωή μας σε κόλαση.
Να χαίρεσαι το φόβο
που μέσα σου νοιώθεις
για τη ζωή π'ανοίγεται
μπροστά σου..
Ζήσε έντονα, χωρίς μιζέρια.
Σκέψου οτι σε Σένα...
ακουμπά το Μέλλον
και αντιμετώπισέ το περήφανα
χωρίς φόβο και αγωνία.
Μάθε απ'όποιον μπορεί
να σε διδάξει.
Οι εμπειρίες όσων έζησαν
πριν από τους δικούς μας
"πεθαμένους ποιητές"
θα σε βοηθούν να περπατήσεις
το δρόμο τη Ζωής.
Σήμερα η κοινωνία είμαστε εμείς
οι "ζωντανοί ποιητές"
Μην επιτρέψεις να διαβεί
η ζωή.. χωρίς να την ζήσεις.
Walt Whitman
Trad. Lunapiena
| December 17
C'è una solitudine di spazio,
una solitudine di mare,
una di morte, ma
faranno lega tutte quante
a paragone con quell'estremo punto,
quella polare ritrosia
di un'anima ammessa a se medesima.
Finita infinità.
Emily Dickinson
(trad. da Mario Luzi)
Υπάρχει μια μοναξιά στο χώρο
Μια μοναξιά στη θάλασσα,
και άλλη μιά στο θάνατο,
μα θα ενωθούν όλες μαζί..
για να συγκριθούν,
μ'αυτό το ύστατο σημείο
την πολική εκείνη αντίθεση,
μιας ψυχής που αποδέχεται
η ίδια τον εαυτό της.
Ολοκληρωμένη απεραντoσύνη.
Emily Dichinson
Trad. Lunapiena
| |
December 16
Tutto Imparamo dell'Amore
Tutto imparammo dell'amore
alfabeto, parole.
Il capitolo, il libro possente
poi la rivelazione terminò.
Ma negli occhi dell'altro
ciascuno contemplava
l'ignoranza divina,
ancora più che nell'infanzia:
L'uno all'altro, fanciulli.
Tentammo di spiegare
quanto era per entrambi incomprensibile.
Ahi, com'è vasta la saggezza
e molteplice il vero!
Emily Dichinson
Ολα τα μάθαμε της Αγάπης τα μυστικά
Όλα τα μάθαμε της Αγάπης τα μυστικά
την αλφάβητο, τις λέξεις
το κεφάλιο, το βιβλίο που καθηλώνει
και την τελική αποκάλυψη.
Αλλά ο καθένας θαύμαζε
στα μάτια του άλλου την θεϊκή άγνοια,
σαν να'μασταν ακόμα παιδιά:
Ο καθένας για τον άλλον, ήταν παιδί
Προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε
ό,τι ήταν δυσνόητο και για τους δυό μας.
Α! πόσο πλατειά είναι η σοφία
και πολυεπίπεδη η αλήθεια!
Emily Dichinson
Trad. Lunapiena
| |
|
Tools 
