|
|
February 29  POVERA PATRIA
......di Franco Battiato
Povera Patria!
Schiacciata dagli abusi
del potere di gente infame,
che non sa cos'è il pudore,
si credono potenti
e gli va bene quello che fanno;
e tutto gli appartiene.
Tra i governanti,
quanti perfetti e inutili buffoni!
Questo paese è devastato dal dolore...
ma non vi danno un po' di dispiacere
quei corpi in terra senza più calore.
Non cambierà, non cambierà no cambierà,
forse cambierà.
Ma come scusare le iene negli stadi
e quelle dei giornali?
Nel fango affonda lo stivale dei maiali,
Me ne vergogno un poco,
e mi fa male vedere un uomo come un animale.
Non cambierà, non cambierà
sì che cambierà, vedrai che cambierà.
Voglio sperare che il mondo torni
a quote più normali che possa
contemplare il cielo e i fiori,
che non si parli più di dittature,
se avremo ancora un po' da vivere...
la primavera intanto tarda ad arrivare
...........................................................
ΦΤΩΧΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
Φτωχή Πατρίδα
πιεσμένη από την άβυσσο
της κυριαρχίας άτιμων ανδρών
που δεν ξέρουν τι θα πεί ντροπή,
πιστεύουν ότι είναι ισχυροί
και αρέσκονται σ'οτι κάνουν
και όλα τα ζητούν δικά τους.
Μεταξύ των κυβερνούντων, πόσοι άχρηστοι γελοίοι!
Αυτή η χώρα λεηλατήθηκε από τον πόνο...
μα δεν σας ενοχλούν καθόλου αυτά τα κορμιά
που είναι πεσμένα στη γή, χωρίς πνοή.
Δεν θ'αλλάξει, δεν θ'αλλάξει....
οχι θ'αλλάξει, ίσως ν'αλλάξει.
Μα πώς να συγχωρήσεις τις ύαινες
στα στάδια και στον τύπο?
Στο βούρκο βουλιάζει η μπότα των γουρουνιών.
Ντρέπομαι και με πονάει να βλέπω
έναν άνθρωπο σαν ζώο.
Δεν θ'αλλάξει, δεν θ'αλλάξει...
Ναι και θ'αλλάξει, να δείς πως θ'αλλάξει.
Θέλω να ελπίζω οτι ο κόσμος
θα επιστρέψει σε φυσιολογική τροχιά
θα μπορέσουμε να θαυμάσουμε ξανά
τον ουρανό και τα λουλούδια,
και δεν θα ξαναμιλήσουμε πιά για δικτατορίες,
αν θα έχουμε ακόμα ζωή...
μα η Άνοιξη αργεί να φθάσει. ......
Franco Battiato
Trad. Lunapiena
February 28
Η Αγάπη είναι ο Φόβος...
Η αγάπη είναι ο φόβος
που μας ενώνει με τους άλλους
Όταν υπόταξαν τις μέρες μας
και τις κρεμάσανε σα δάκρυα
Όταν μαζί τους πεθάνανε
σε μιαν οικτρή παραμόρφωση.
Τα τελευταία μας σχήματα
των παιδικών αισθημάτων.
Και τι κρατά τάχα το χέρι
που οι άνθρωποι δίνουν;
Ξέρει να σφίγγει γερά
εκεί που ο λογισμός μας ξεγελά
Την ώρα που ο χρόνος σταμάτησε
και η μνήμη ξεριζώθηκε
Σα μιαν εκζήτηση παράλογη
πέρα από κάθε νόημα;
(κι αυτοί γυρίζουν πίσω μια μέρα
χωρίς στο μυαλό μια ρυτίδα
βρίσκουνε τις γυναίκες τους
και τα παιδιά τους μεγάλωσαν
πηγαίνουνε στα μικρομάγαζα
και στα καφενεία της συνοικίας
διαβάζουνε κάθε πρωί τ
ην εποποιία της καθημερινότητας.)
Πεθαίνουμε τάχα για τους άλλους
ή γιατί έτσι νικούμε τη ζωή
Ή γιατί έτσι φτύνουμε ένα-ένα
τα τιποτένια ομοιώματα
Και μια στιγμή στο στεγνωμένο νου τους
περνά μιαν ηλιαχτίδα
Κάτι σα μια θαμπή ανάμνηση
μιας ζωικής προϊστορίας.
Φτάνουμε μέρες που δεν έχεις πια
τι να λογαριάσεις
Συμβάντα ερωτικά
και χρηματιστηριακές επιχειρήσεις
Δε βρίσκεις καθρέφτες
να φωνάξεις τ' όνομά σου
Απλές προθέσεις ζωής
διασφαλίζουν μιαν επικαιρότητα.
Ανία, πόθοι, όνειρα, συναλλαγές, εξαπατήσεις.
Κι αν σκέφτομαι είναι γιατί η συνήθεια
είναι πιο προσιτή από την τύψη.
Μα ποιός θα' ρθει να κρατήσει τ
ην ορμή μιάς μπόρας που πέφτει;
Μανώλης Αναγνωστάκης
February 26
|
|
|
|
|
Καληνύχτα Λουλουδάκι
Francesco De Gregori
Καληνύχτα, Καληνύχτα, αγάπη μου
Καληνύχτα μεταξύ τηλφώνου κι ουρανού,
σ'ευχαριστώ που με ξάφνιασες
που μου ορκίστηκες ότι είναι αλήθεια,
το καλαμπόκι στους αγρούς ωρίμασε
και έχω τόσο ανάγκη από σένα
Η κουβέρτα είναι παγωμένη
και το καλοκαίρι έχει τελειώσει
Καληνύχτα, αυτή η νύχτα είναι δική σου.
Καληνύχτα, Καληνύχτα λουλουδάκι
Καληνύχτα μεταξύ αστεριών και δωματίου
για να σ'ονειρευτώ πρέπει να σ'εχω κοντά μου
και δεν είσαι πιά τόσο κοντά.
Τώρα μια ακτίνα ήλιου σταμάτησε
ακριβώς πάνω στο ληγμένο μου εισητήριο
μεταξύ των νιφάδων από χιόνι
και τα φύλλα που μου'χεις χαρίσει.
Καληνύχτα, αυτ΄η νύχτα είναι δική σου.
Καληνύχτα, Καληνύχτα, θησαυρέ μου
Καληνύχτα μεταξύ θάλασσας και βροχής,
η θλίψη θα μου περάσει το πρωί
και η βέρα θα μείνει στην αμμουδιά,
Τα πουλάκια στον άνεμο
δεν πληγώνονται ποτέ,
έχουν μεγαλύτερα φτερά από τα δικά μου
και απ'την αυγή μέχρι το σούρουπο
είναι μόνα κάτω απ'τον ήλιο
Καληνύχτα, αυτή η νύχτα είναι δική σου.
|
|
|
|
Trad. Lunapiena
| |
|
Η Ιστορία
Είμαστε εμείς η Ιστορία,
κανείς ας μη παρεξηγείται
Είμαστε εμείς, αυτό το λιβάδι από βελόνες
κάτω απ'τον ήλιο.
Είμαστε εμείς η Ιστορία
Προσοχή, κανείς δεν εξαιρείται.
Είμαστε εμείς αυτα τα κύματα της θάλασσας
αυτός ο θόρυβος που σπάει τη σιωπή,
αυτή η σιωπή που είναι τόσο δύσκολο
να καταπιείς,
και μετά σου λένε ότι όλοι είμαστε ίσοι,
ότι όλοι κλέβουν με τον ίδιο τρόπο
αλλά είναι μόνο ένας τρόπος να σε πείσουν
να μένεις στο σπίτι όταν έρχεται η νύχτα.
Αλλά η Ιστορία δεν σταματά αλήθεια
μπρός σε μια πόρτα,
η Ιστορία μπαίνει μέσα στα δωμάτιά μας
και τα καίει.
Η Ιστορία δίνει άδικο ή δίνει δίκαιο.
Είμαστε εμείς η Ιστορία
είμαστε εμείς που γράφουμε τα γράμματα
είμαστε εμείς που έχουμε όλα να τα κερδίσουμε,
όλα να τα χάσουμε.
Μετά οι άνθρωποι, γιατί είναι οι άνθρωποι
που γράφουν την Ιστορία
όταν έρχεται η στιγμή να επιλέξουν
και να προχωρήσουν,
τους ξαναβρίσκεις με τα μάτια ανοιχτά
που ξέρουν καλά τι πρέπει να κάνουν,
αυτοί που διάβασαν ένα εκατομύριο βιβλία
και εκείνοι που δεν γνωρίζουν ούτε καν να μιλήσουν.
Κι είναι γι'αυτό που η Ιστορία μας ανατριχιάζει
και κανείς ποτέ δεν μπορεί ν'αλλάξει.
Είμαστε εμείς η Ιστορία
Είμαστε εμείς γονείς και παιδιά
Είμαστε εμείς "bella ciao" που φεύγουμε.
Η Ιστορία δεν έχει κρυψώνες
Η Ιστορία δεν μεταφέρεται.
Είμαστε εμείς η Ιστορία
Είμαστε εμείς αυτό το πιάτο από σιτάρι.
F. De Gregori
Trad. Lunapena |
|
La Storia
La storia siamo noi nessuno si senta offeso
siamo noi questo prato di aghi sotto al cielo
la Storia siamo noi
attenzione nessuno si senta escluso,
La storia siamo noi
siamo noi queste onde nel mare
questo rumore che rompe il silenzio
questo silenzio così difficile da masticare
e poi ti dicono tutti sono uguali
tutti rubano alla stessa maniera
ma è solo un modo per convincerti
a restare in casa quando viene la sera,
però la storia non si ferma davvero
davanti ad un portone
la storia entra dentro le nostre stanze,
le brucia
la storia dà torto o dà ragione
La storia siamo noi
siamo noi che scriviamo le lettere
siamo noi che abbiamo tutto da vincere,
tutto da perdere
Poi la gente, perché è la gente
che fa la storia
Quando è il momento di scegliere e di andare
te la ritrovi tutta con gli occhi aperti
che sanno benissimo cosa fare
quelli che hanno letto un milione di libri
e quelli che non sanno nemmeno parlare
ed è per questo che la storia dà i brividi
e nessuno la può cambiare
la storia sai siamo noi
siamo noi padri e figli
siamo noi bella ciao che partiamo
la storia non ha nascondigli
la storia non passa la mano
la storia siamo noi
siamo noi questo piatto di grano.
F. De Gregori | February 24
|
|
 ................... 
Credo in te, amico.
Credo nel tuo sorriso,
finestra aperta nel tuo essere.
Credo nel tuo sguardo,
specchio della tua onestà.
Credo nella tua mano,
sempre tesa per dare.
Credo nel tuo abbraccio,
accoglienza sincera del tuo cuore.
Credo nella tua parola,
espressione di quel che ami e speri.
Credo in te, amico,
così, semplicemente,
nell'eloquenza del silenzio.
Elena Oshiro
Σε σένα φίλε πιστεύω,
Πιστεύω στο χαμόγελό σου,
παράθυρο ανοιχτό της ύπαρξή σου.
Πιστεύω στο βλέμμα σου,
καθρέφτη της εντιμότητάς σου.
Πιστεύω στο χέρι σου
πάντα έτοιμο να δώσει.
Πιστεύω στην αγκαλιά σου
ειλικρινή αποδοχή της καρδιάς σου.
Πιστεύω στα λόγια σου,
έκφραση όσων αγαπάς και ελπίζεις.
Πιστεύω σε σένα φίλε,
έτσι απλά,
στην ευγλωττία της σιωπής.
Elena Oshiro
Trad. Lunapiena | |
“Solo dei poeti, ormai,
solo della gente
che lascia il cuore volare,
che lascia la propria fantasia
senza la pesantezza del quotidiano,
è capace di pensare diversamente,
ed è questo di cui oggi avremmo bisogno.”
Tiziano Terzani
Μόνο οι ποιητές, πλέον,
μόνο οι άνθρωποι που αφήνουν
την καρδιά να φτερουγίζει,
και επιτρέπουν την φαντασία τους
δίχως το βάρος της καθημερινότητας,
είναι ικανοί να σκεφτούν αλλοιώτικα,
κι απ'αυτό έχουμε ανάγκη σήμερα.
Tiziano Terzani
trad. Lunapiena
February 23
|
Γυμνή η κόρη
στις καταιγίδες της ζωής,
Γυμνός και κείνος
στον εφιάλτη των αέρηδων...
κι έγινε η γύμνια αφορμή
ηδονικής ερωτικής πάλης,
και δυναμώσαν οι αισθήσεις.
Φλόγα το πάθος
που καίει τα σωθικά,
αέναη κραυγή χωρίς εστία,
κυκλώνας που σπέρνει πανικό.
Το βλέμμα βρίσκει καταφύγιο
στο ρυθμό της ανάσας,
μέχρι η δύνη να κωπάσει
και να προβάλει η σιωπή
στον ορίζοντα της γνώσης,
με νικημένα γυμνά κορμιά.
Lunapiena |
|
Nudo il cuore della ragazza
nella tempesta della Vita...
Nudo anche il giovane
nell' incubo dei venti...
E questa nudezza è stata
la causa della loro lotta
di voluttuoso Amore...
ed ha rinforzato i loro sensi.
La fiamma della loro passione
inesaurabile forza senza limiti,
ciclone dei sentimenti
amore, terrore ed estasi.
Lo sguardo cerca rifugio...
nel puro nudo dell'Anima.
Lunapiena
|
|
La poesia per me... è un lungo viaggio fatato,
da parola a Parola, da frase a Frase...
trapassando sentieri segreti,
esplorando il tramondo della memoria
verso il profondo del mare dei sendimenti,
verso l'orrizzonte azzurro dell'esistenza
là, dove la ragione incontra la fantasia,
fino al limite del Logos...
fino al profondo dell'Anima...
fino all'infinito dell'Universo...
per arrivare fino alla festa della Luce.
Lunapiena
Η Ποίηση
Η ποίηση για μένα...
είναι ένα μακρύ μαγικό ταξίδι
από λέξη σε λέξη κι από φράση σε φράση,
προσπερνώντας μυστικά μονοπάτια,
εξερευνώντας της μνήμης το ηλιοβασίλεμα,
φτάνεις στων συναισθημάτων το βυθό,
και το γαλάζιο ορίζοντα της ύπαρξης,
εκεί που η λογική συναντά την φαντασία,
μέχρι τα σύνορα του Λόγου,
μέχρι τον πάτο της ψυχής,
μέχρι του σύμπαντος την άκρη,
για να φτάσεις κάποτε
στου φωτός τη γιορτή.
Lunapiena
|
February 20  Θερμοπύλες
Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ' ίσοι σ' όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι,
κι όταν είναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.
Και περισσότερη τιμή τους πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ' οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.......
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Termopyle
Onore a quelli che nella loro vita
hanno giurato di custodire Termopyle.
e non muoversi mai dal dovere
con Giustizia ed isonomia in tutte le loro azioni
ma anche con pietà e compassione,
generosi quando sono ricchi
ma anche quando son poveri,
nel loro picolo sono generosi,
soccorrendo al possibile;
sempre sinceri nella loro parola
senza però odio per chi mente.
Grande onore gli è dovuto
quando prevendono (e molti provvedono)
che Efialte si appare alla fine,
e i Midi alla fine passerano.
Konstantinos Kavafis
Trad. da Lunapiena
 OGNI MATTINA.....
Ogni mattina, appena ti alzi da letto
ricordati di rivolgere un pensiero alla vita
e alla grande fortuna che hai di esistere
affinché esso ti accompagni durante la giornata
ampliandoti le gioie e riducendo i dispiaceri.
Κάθε πρωί, όταν σηκώνεσαι απ'το κρεββάτι
θυμήσου να κάνεις μια σκέψη για τη Ζωή,
για την μεγάλη τύχη που έχεις να υπάρχεις
για να σε συνοδεύει αυτή η σκέψη όλη τη μέρα,
ν'αυξάνεται η χαρά και να μειώνεται η θλίψη.
Ogni mattina, mentre ti vesti
ricordati di rivolgere un pensiero al mondo
e all’immensa bellezza di cui ti fa dono
affinché tu possa riempirti gli occhi del bello
che c’è in ogni cosa che vedi.
Κάθε πρωί, την ώρα που αρχίζεις να ντύνεσαι
θυμήσου να κάνεις μια σκέψη για τον κόσμο
και την υπέροχη ομορφιά που σου χαρίζει,
για να γεμίσουν τα μάτια σου με το κάλλος
που υπάρχει σ'όλα τα πράγματα που βλέπεις.
Ogni mattina, mentre ti bagni il viso
ricordati di rivolgere un pensiero all’amore
affinché colori d’arcobaleno la tua mente
e ti spinga a donare il meglio di te agli altri.
Κάθε πρωί που πλένεις το πρόσωπό σου
Θυμήσου να κάνεις μια σκέψη για την αγάπη,
μέχρι να γεμίσει ο νους με χρώματα τ'ουράνιου τόξου,
και να επιθυμείς να δώσεις το καλύτερο για τους άλλους.
Ogni mattina, mentre bevi il tuo caffè…
ricordati di rivolgere un pensiero alla morte
affinché ti faccia apprezzare, ogni istante del giorno
e ti sproni ad agire per favorire la vita...
Κάθε πρωί όταν πίνεις τον καφέ σου...
θυμήσου να κάνεις και μια σκέψη για το θάνατο,
για να εκτιμήσεις έτσι κάθε λεπτό της μέρας,
που θα σε ωθήσει να δράσεις υπέρ της Ζωής.
Omar Falworth
Trad. Lunapiena |
 Κι ΑΠΟΨΕ
Ονειρεύτηκα και πάλι απόψε την Αγάπη
και είχε το δικό σου πρόσωπο,
μου χαμογέλασε ξανά η ελπίδα,
το γλυκό κάλεσμα της ζωής,
δεν μπόρεσα ν'αντισταθώ στο καλεσμά της
και χάθηκα στο απέραντο γαλάζιο της.
Ονειρεύτηκα και πάλι απόψε την Αγάπη
κι είχε την δική σου ανάσα,
μ'άγγιξε γλυκά το χέρι της ευτυχίας,
το τρυφερό της χάδι που ξανανιώνει,
δεν μπόρεσα ν'αντισταθώ στον άνεμο
και πέταξα μαζί σου στ'ουρανού το απέραντο.
Ονειρεύτηκα και πάλι απόψε την Αγάπη
και είχε τον ήχο της φωνή σου,
μου ψιθύρισε ξανά το παλιό παραμύθι,
τον αρχαίο μύθο για την γέννηση του κόσμου,
κάπου ανάμεσα στ'όνειρο και την αλήθεια
γιορτάζεται από πάντα η ζωή,
με τη θεική αρμονία του χορού των ψυχών.
Ονειρεύτηκα και πάλι απόψε την Αγάπη
και είχε την δική σου ουσία,
ήπια όλο το νέκταρ από τα άνθη σου
και μέθυσα πάλι απ'τα λόγια σου....,
έτσι βρεθήκαμε ξανά στο βασίλειο του ονείρου,
παραδομένοι στην αγκαλιά της απόλυτης αποδοχής.
Lunapiena
..........................................................
Anche STASERA
Ho sognato ancora stasera l'Amore
ed aveva il Tuo volto...
mi ha sorriso ancora la speranza
quel dolce ricchiamo di Vita,
non ho potuto resistere al suo invito
e mi son persa all'infinito del suo azzurro.
Ho sognato ancora stasera l'Amore
ed aveva il Tuo respiro...
mi ha toccato la mano della felicità
quel dolce soffio... che fa rinascere,
non ho potuto resistere al suo vento
ed ho volato con Te nell'infinito del cielo.
Ho sognato ancora stasera l'Amore
ed aveva la Tua voce...
mi ha raccontato piano l'antica favola
il suo mito, sulla nascita del mondo,
tra sogno e realtà si festeggia la vita
nell'armonia divina del ballo delle anime.
Ho sognato ancora stasera l'Amore
ed aveva la Tua essenza...
ho bevuto tutto il nectar del tuo fiore
e mi son ubbriacata dalle tue parole,...
trasportati insieme al regno del sogno
abbandonati sul braccio dell'assoluta fiducia.
Lunapiena February 18
Τι είναι για Σας ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ?
Οι ορισμοί που δίνονται στα Λεξικά είναι:
1. Ιδιότητα ενός αντικειμένου ή οργανισμού να αντιδρά εύκολα και γρήγορα σε ένα ερέθισμα.
2. Χαρακτηριστικό των ανθρώπων που συγκινούνται εύκολα με αφορμή ερεθίσματα, θέματα και καταστάσεις από το περιβάλλον.
3. Δυνατότητα ενός οργάνου να λειτουργεί με μεγάλη ακρίβεια ή να αντιδρά εύκολα στις φυσικές επιδράσεις.
Όμως η χρήση της λέξης "ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ" είναι πιό συχνή και δεν ανταποκρίνεται πάντα στους παραπάνω ορισμούς. Ο Φρόυντ έγραψε, "όπου κι αν πάω, βρίσκω έναν ποιητή που έχει πάει εκεί πριν από εμένα". Οι ευαίσθητοι ποιητές φαίνεται να γνώριζαν από πάντα ότι η αληθινή ευφυία είναι η αρμονία του μυαλού και της καρδιάς, της σκέψης και του αισθήματος.
Τα τελευταία χρόνια ο Goleman όρισε την "Emotional Intelligence" σαν συμπλήρωμα του δείκτη Νοημοσύνης, που συμπεριλαμβάνει αυτογνωσία, έλεγχο του παρορμητισμού, ζήλο και κινητοποίηση, εμπάθεια και κοινωνικές ικανότητες.
Τελευταία ο ορισμός ανανεώθηκε, εστιάζοντας περισσότερο στην Ευαισθησία του ατόμου:
"Η συναισθηματική νοημοσύνη περικλείει την ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι με ακρίβεια, να εκτιμάς και να εκφράζεις το συναίσθημα, την ικανότητα να αναδύεις και να γεννάς συναισθήματα όταν αυτά βοηθούν τη σκέψη, την ικανότητα να καταλαβαίνεις το συναίσθημα και την συναισθηματική γνώση και την ικανότητα να ελέγχεις τα συναισθήματα ώστε να προωθείς τη συναισθηματική και διανοητική ανάπτυξη".
Lunapiena |
|
Tools 
Κι ΑΠΟΨΕ 
