|
|
February 28
|
ΑΡΛΕΤΑ: Τα Ήσυχα Βράδια
ΑΡΛΕΤΑ.... και πάλι μαζί
 | February 27
|
|
Η ΜΑΣΚΑ του ΚΑΚΟΥ
Στον τοίχο μου κρέμεται
ένα γιαπωνέζικο γλυπτό.
ΜΑΣΚΑ ξύλινη ενός Κακού δαίμονα,
βαμμένη με χρυσό.
Με συμπάθεια κοιτώ..
τις φουσκωμένες αρτηρίες
που δείχνουν.. πόσο κοπιαστικό
είναι να είσαι Κακός.
Bertolt Brecht
|
|
|
|
Άκουγε Όταν Μιλάς
Μη λες πολύ συχνά
ότι έχεις δίκιο δάσκαλε!
Άσε να το δούνε κι οι μαθητές!
Μην πιέζεις την Αλήθεια,
Δεν το αντέχει.
Άκουγε όταν μιλάς!
Bertolt Brecht
|
| February 24
|
Μελωδία του Μάνος Χατζιδάκις
...οι στίχοι περισσεύουν. | February 22
|
Η ΤΕΧΝΗ
Η τέχνη είναι η άμαξα,
που οδηγεί στον ήλιο
της ανθρώπινης λευτεριάς..
είναι η αβίαστη έκφραση της καρδιάς,
που ποθεί να πετάξει..
είναι ο χορός αρμονίας των αισθήσεων
και το τραγούδι της φαντασίας,
τη στιγμή που τ'όνειρο καταφέρνει
να συναντήσει το χαμόγελο της αυγής..
Η τέχνη είναι η κόρη του πάθους
που ερωτεύεται με το συναίσθημα
είναι ο έρωτας που οργανώνει το χάος
μες την ψυχή του κόσμου...
είναι ο ιερός βωμός της ανθρώπινης ψυχής
που υμνεί τον δημιουργό της..
ενάντια στην αμνησία του χρόνου
και την μιζέρια της καθημερινότητας.
********
L'ARTE
L'Arte è la vettura che porta
verso la luce della libertà....
è l'espressione libera di un cuore...
che desidera volare,
è la danza dei sensi nell'armonia
del canto della fantasia,
quando il sogno riesce ad entrare
nella luce dell'alba...
L'Arte è la figlia della passione
che si innamora con il cuore
è l'eros che ordina il caos
nell'anima del mondo,
è il tempio sacro dell'anima umana
che lode il Dio creatore,
contro l'oblio del tempo
e la miseria del quotidiano.
Lunapiena | | |
|
Luigi Tenco: "LONTANO.. LONTANO"
|
"Io vorrei essere là
sulla mia verde isola
ad inventare un mondo
fatto di soli amici.
Vorrei essere là
per non dover difendere
giorno per giorno, sempre
il mio diritto a vivere.
Vorrei essere là
ma resto qui ad attendere
perché anche qui domani
qualcosa cambierà."
"...le Parole, soltando
le Parole bastano
per far una canzone veramente vera, giusta, moderna non ci serve altro"
Luigi Tenco
|
Θα΄θελα να'μουν εκεί
στο πράσινο νησί μου
να επινοώ ένα κόσμο
γεμάτο με φίλους.
Θα'θελα να'μουν εκεί
για να μην πρέπει
να υπερασπίζομαι,
μέρα με την μέρα συνεχώς
το δικαίωμα μου για ζωή.
Θα'θελα να'μουν εκεί
μα μένω εδώ και αναμένω
γιατί και δώ αύριο
κάτι μπορεί ν'αλλάξει.
"Οι Λέξεις.. μόνο οι Λέξεις
φτάνουν ..για να κάνεις ένα
πραγματικά αληθινό, σωστό
και μοντέρνο Τραγούδι..
δεν χρειάζεται τίποτε άλλο."
Luigi Tenco
Trad. Lunapiena
|
| | | | | | | February 21
|
Il cuore di un'altra persona
è un dono raro e fragile.
Tienilo delicatamente,
con entrambe le mani.
Η καρδιά ενός ανθρώπου
είναι ένα σπάνιο και εύθραυστο δώρο
Κράτα το με λεπτότητα
και με τα δύο χέρια.
Proverbio Nigeriano | February 20
|
Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική & Ερμηνεία: Παντελής Θαλασσινός
|
"Ο Φλεβάρης έχει φλεβίσει για τα καλά
μας τύλιξε με παγωνιά βροχή και χιόνι
όμως η ΄Ανοιξη ελλοχεύει
και κλείνει το μάτι στο φως που μεγαλώνει.."
Σ. Σκλαβενίτη ΦΛΕΒΑΡΗΣ των ΦΛΕΒΩΝ
Ο Αύγουστος του έκλεψε μια μέρα
την ύψωσε πανάκι σε μπρατσέρα..
μια άλλη χρόνους τέσσερεις χαμένη,
σαν άσωτη επιστρέφει, μα δε μένει.
Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι,
κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι.
Σαββάτο των ψυχών κρυφά δακρύζει,
στα σπίτια των αρχόντων φτερουγίζει
-R-
Μάρωνος και Νικηφόρου
και Ανθούσης τελεσφόρου.
Χαραλάμπους και Βλασσίου,
Κασσιανού και Θαλασσίου.
Τρύφωνος και Παγκρατίου,
ήλιος του μεσονυχτίου
φέγγει απότομα και λιώνει,
της Υπαπαντής το χιόνι...
Η νύχτα Φαρισαίου και Τελώνου,
αθώος ξένου αίματος και φόνου,
ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια
και τα παλιά διαβάζει συναξάρια
Τρύφωνος και Παγκρατίου,
ήλιος του μεσονυχτίου
φέγγει απότομα και λιώνει,
της Υπαπαντής το χιόνι...
| |
Παντελής Θαλασσινός:"Τα ΣΜΥΡΝΕΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"
Παντελής Θαλασσινός: "Στη ΣΕΡΙΦΟ ήσουν Πουλί"
Παντελής Θαλασσινός: "ΚΑΡΑΒΙΑ ΧΙΩΤΙΚΑ"
Παντελής Θαλασσινός: "Πήρα τη ΣΤΡΑΤΑ κι ΄Ερχομαι"
|
|
|
|
February 19
Μελίνα Τανάγρη: "ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ" Μελίνα Τανάγρη: "Η ΕΡΗΜΟΣ" Μελίνα Τανάγρη: "ΠΟΡΤΕΣ ΑΝΟΙΧΤΕΣ" Μελίνα Τανάγρη: "ΑΣΕ ΜΕ ΕΔΩ"
| | | |
|
Non e' il destino che...
No, non e' il destino che...
a volte sorride nel nostro cammino,
portando regali ed occasioni...
illuminando la nostra strada
e fa sembrare tutto piu' bello!
No, non e' il destino che...
a volte si sfoga la sua rabbia,
come una tempesta inaspettata..,
Pioggia di lacrime, fulmini di terrore,
sul cuore innamorato che dispera.
Siamo da sempre liberi per sciegliere,
come Ercole.. la nostra futura strada,
ma, il cuore si lascia trascinare
sulle strade di un paradiso terrestre,
seguendo l' odore del desiderio.
Non sono tutti capaci ad amare;
ci vuole quella forza dell'anima,
per oltrepassare i limiti dell'esistenza
e vincere il mostro dell'egoismo,
l'affammato Minotauro dell'Essere.
No, non e' il destino che...
ha la forsa di unire e di dividere,
due cuori solitari in cerca della gioia.
Nessuna legge ignota, sarà capace
d'ostacolare le unione delle Anime.
Ogni incontro... un' occasione,
ognuno puo' prendere o lasciare,
ognuno puo' vivere o giocare,
la sua parte di Verità.
ognuno è libero di scegliere...
E' ricco chi potrà vivere in Amore,
il "dare" diventa... un suo bisogno
riempie l'anima e riscalda il cuore...
ma.., attende il ricambio,
il cavalo alato, per volare felice,
nell'infinito azzurro del cielo.
Lunapiena (2003)
|
Δεν είναι της Μοίρας έργο
ΟΧΙ... Δεν είναι η μοίρα...
που στο δρόμο μας χαμογελά
χαρίζοντας δώρα κι ευκαιρίες,
φωτίζοντας το μονοπάτι μας
κι όλα τα δείχνει πιό όμορφα.
ΟΧΙ... Δεν είναι η μοίρα...
που πάνω μας ξεσπάει την οργή της
σαν μια απρόσμενη καταιγίδα..
Βροχή από δάκρυα, φόβου κεραυνοί
στη απογοητευμένη απ'Ερωτα καρδιά
Είμαστε από πάντα ελεύθεροι
σαν τον Ηρακλή.., να επιλέξουμε
το δρόμο της ζωής μας.. αλλ'η καρδιά
που ψάχνει για το παράδεισο στη γή
της επιθυμίας τ'άρωμα.. ακολουθεί.
Δεν είμαστ'όλοι για την Αγάπη ικανοί,
γιατί απαιτείται.. δύναμη ψυχής
να ξεπεράσεις της ύπαρξης τα όρια
και να νικήσεις του εγωισμού το τέρας,
τον πεινασμένο Μινώταυρο του Είναι.
ΟΧΙ, δεν είναι η μοίρα...
που κρατά τη δύναμη να ενώνει ή
να χωρίζει δυο καρδιές που ψάχνουν.
Κανένας νόμος άγνωστος, θα μπορέσει
να εμποδίσει δυο ψυχές να ενωθούνε.
Κάθε συνάντηση... μια ευκαιρία,
καθένας παίρνει ή αφήνει..
κι είναι ελεύθερος να παίξει ή να ζήσει
το μέρος της δικής του αλήθειας..
Καθένας ελεύθερος είναι να επιλέξει.
Και είναι πλούσιος όποιος μπορεί
να ζει για την ΑΓΑΠΗ
το "δούναι".. ανάγκη γίνεται,
γεμίζει τη ψυχή και τη καρδιά φλογίζει
αλλ'όταν τον Πήγασο συναντήσει,
στο απέραντο γαλάζιο τ'ουρανού,
μαζί του ευτυχισμένος θα πετάξει.
Lunapiena (2003) | |
| |
February 18
Il mistero della Vita
Domande senza risposta
il viaggio dell'anima nell'infinito,
cammino perpetuo
della mente umana
per ritrovare nascoste verità...
Avventura umana
nella ricerca dell'ignoto,
l'incontro del Sole
nel buio dell'esistenza,
inaspettato incontro
del splendore abbagliante
delle stelle che rubano
la luce del Sole...
Tra lacrime e sorrisi...
cammina il cuore
tra buio e luce
nel labirinto dell'esistenza
affronta l'antica paura del Minotauro
che affamato distrugge la gioventù....
Mille domande senza risposta...
ma, il grande mistero della Vita
si incontra nel sguardo di un bambino
che cerca la luce di un Sorriso umano.
Avventura perpetua la nostra esistenza
ognuno viaggia solo
nell'abisso dell'ignoranza
stelle che rubano la luce del sole
il pensiero umano
che rispetta la Vita...
tra lacrime e sorrisi....
cammina il cuore
tra buio e luce....
tra gioia e dolore
il breve percorso solitario
dell'esistenza.
Nel sorriso di un bambino
abita la Speranza.
Lunapiena
| Το Μυστήριο της Ζωής
Ερωτήσεις που περιμένουν απάντηση,
στο ταξίδι της ψυχής μες το άπειρο,
ατέρμονη περιπέτεια
του ανθρώπινου νου.
για να ξανάβρει κρυμμένες αλήθειες.
Ανθρώπινη περιπέτεια
στην αναζήτηση του άγνωστου,
η συνάντηση του ήλιου
στο σκοτάδι της ύπαρξης,
απρόσμενη η επίσκεψη των άστρων
που κλέβουν το φως του ήλιου..
Και ταξιδεύει η καρδιά ανάμεσα
από χαμόγελα και δάκρυα,
στο φως και το σκοτάδι
του λαβύρινθου της ύπαρξης,
αντιμέτωπη με τον αρχαίο φόβο
του Μινώταυρου που πεινασμένος
καταστρέφει την νεολαία...
Χίλια ερωτήματα χωρίς απάντηση
μα, το μεγάλο μυστήριο της Ζωής
το συναντάς στο βλέμμα ενός παιδιού,
που ψάχνει για το φως,
στο γνήσιο χαμόγελο του ανθρώπου..
Αέναη περιπέτεια η υπαρξή μας,
καθένας ταξιδεύει μοναχός..
στην άβυσσο της αγνοιάς του,
αστέρια που κλέβουν
το φως του ήλιου,
η ανθρώπινη σκέψη
που σέβεται τη ζωή.
Και ταξιδεύει η καρδιά ανάμεσα,
από χαμόγελα και δάκρυα,
στο φως και το σκοτάδι...
στο πόνο και τη χαρά..
μοναχικός περίπατος της ύπαρξής.
Στο χαμόγελο ενος παιδιού..
κατοικεί η ελπίδα.
Lunapiena
 | February 17
|
Στον Ισκιο από τα Λόγια σου
Στον ίσκιο απ'τα λόγια σου
έγειρε να ξεκουραστεί
η κουρασμένη μου καρδιά..
Κι η φρεσκάδα των λέξεων
μου χάιδεψε την ψυχή,
το άρωμα της φιλίας σου
μου θύμισε την άνοιξη..
και μοιάζει αυγής χαμόγελο
η καθαρότητα της σκέψης σου.
Ανασαίνω το άρωμά σου
πίνω απ΄την φρεσκάδα σου
στην όμορφη έναστρη νύχτα.
Σαν άγγελος η μορφή σου
μέρα και νύχτα δίπλα μου,
αόρατη αγκαλιά η φιλία σου..
σα καταφύγιο με προστατεύει
απ'την θύελλα της αδιαφορίας
και τις καταιγίδες της υποκρισίας.
Lunapiena
|
Nell'ombra delle Parole
Nell'ombra delle tue parole
mi son seduta per riposare
il mio cuore stanco a navigare
Quell'aria di freschezza
mi ha accarezzato l'anima
e il profumo dell'amicizia
mi ha portato la primavera..
e come sorrisi d'aurora
il tuo limbido pensiero.
Respiro il tuo profumo
e bevo la tua freschezza
in una notte stellata.
Sei come un angelo
notte e giorno accanto a me
invisibile presenza amica,
ombra d'ali che mi protegge
dalle tempeste dell'indifferenza
e il temporale delle false parole
Lunapiena |
| February 16
|
L'AMORE
L'amore miο carο...
NON è mai difficile...
è vento che travolge
e ti fa volare in alto
è luce che illumina
e ti mostra
il volto della felicità..
è bellezza che sorride
e ricchiama speranza
è natura che abbraccia
e regala fiducia
è Vita che brama
la gioia dell'essere...
è canto che avvolge l'anima
e la porta sul cielo.
L'amore miο carο...
Non sopporta il dolore...
è balsamo che cura
le nostre ferite del cuore
è il fiore del Maggio
che profuma l'esistenza
è nettare di Vita
che sà di immortalità
è l'ambrosia per le anime
gentili e sensibili
è l'ostia del perdono
che regala serenità
è vino che ubbriaca
con dolcezza lo spirito.
L'amore miο carο...
Non si ferma mai...
è gabbiano che cerca
l'azzurro del cielo
è aquilla che vola
verso la cima del mondo
è fiume che scorre
verso l'aperto del mare
è oceano che ospita
nel suo grebo la Vita
è farfalla che gioca
il nascodiglio con il fiore
è aria invisibile che riempie
l'atmosfera del cuore.
L'amore miο carο...
NON ti tradisce mai...
Non sa tradire perchè
non appartiene a nessuno
Non si prigiona mai..
tra le mura di un cuore
Non si fa pregare..
perchè viene inaspettata
come un sorriso...
come una carezza...
come l'alba del sole
dopo una lunga notte d'attesa
è un regalo divino
senza prettendere un ricambio.
L'amore miο carο...
NON firma contratti di fedeltà...
Non ama la dipendenza
e Non sopporta accordi
Non si può chiudere
a chiave nell'armadio dei ricordi
Non ama la debolezza
delle false parole
rispecchia il sogno...
respira la sincerità...
come la notte stellata
senza le nuvole dell'illusione
è la meta del cuore
che cerca l'immensità...
Lunapiena (2007)
|
Η Αγάπη
Η αγάπη καλέ μου..
δεν είναι δύσκολη ποτέ..
Άνεμος είναι που σ'αγκαλιάζει
και σε μεταφέρει ψηλά.
Είναι φως που φωτίζει
το πρόσωπο της ευτυχίας.
Είν'ομορφιά που χαμογελά
και καλεί την ελπίδα.
Είναι η φύση που η αγκαλιά της
χαρίζει εμπιστοσύνη,
και η Ζωή είναι που δονεί
την χαρά της ύπαρξης.
Τραγούδι είναι π'αγκαλιάζει
την ψυχή και στ'άστρα την πάει.
Η Αγάπη καλέ μου...
δεν ανέχεται τον πόνο.
Βάλσαμο είναι που γιατρεύει
της καρδιάς τις πληγές.
Είναι το λουλούδι του Μαγιού
π'αρωματίζει την ύπαρξη.
Νέκταρ είναι της ζωής
που χαρίζει αθανασία
και Αμβροσία για τις ευαίσθητες,
ευγενικές ψυχές..
Είναι συγνώμης πρόσφορο
που την γαλήνη δίνει
και οίνος ιερός που μεθά
με του πνεύματος την χάρη.
Η Αγάπη καλέ μου..
δεν σταματά ποτέ..
Είναι γλάρος που εξερευνά
τ'ουρανού το γαλάζιο.
Αετός είναι και πετά
στις κορυφές του κόσμου.
Ποτάμι είναι που κυλά
στης θάλασσας τα πλάτη
και ωκεανός που δέχεται
την μήτρα της ζωής.
Μια πεταλούδα που με τα άνθη
παίζει κρυφτούλι.
Αόρατος άνεμος που συμπληρώνει
τον αέρα της καρδιάς.
Η Αγάπη καλέ μου,
δεν σε προδίδει ποτέ
δεν ξέρει ν'απατά,
γιατί δεν έγινε να ανήκει σε κανένα,
ούτε ποτέ φυλακίζεται..
μέσα στα τείχη μιας καρδιάς,
δεν δέχεται παρακάλια..
γιατί φτάνει πάντα απρόσκλητη,
όπως ένα χαμόγελο...
σαν ένα χάδι....
όπως του Ήλιου η αυγή,
μετά από μια νύχτα προσμονής.
Ουράνιο χάρισμα..
που αντάλλαγμα δεν προσδοκά.
Η Αγάπη καλέ μου..
δεν υπογράφει πίστης συμφωνητικά
δεν αντέχει την εξάρτηση
και δεν ανέχεται συμβιβασμούς.
Ούτε κλειδώνεται
στο χρονοντούλαπο της μνήμης.
Δεν αρέσκεται στη πεζότητα
των ψεύτικων υποσχέσεων
αντανακλά το όνειρο...
την ειλικρίνεια αναπνέει
όπως μια έναστρη νύχτα..
χωρίς τα σύννεφα της αυταπάτης.
Είναι ο στόχος μιας καρδιάς
που ελεύθερη στον ουρανό πετάει.
Lunapiena (2007) |
| | | | February 15
|
Ἔρως ἀνίκατε μάχαν,
Ἔρως, ὃς ἐν κτήνεσι πίπτεις,
ὃς ἐν μαλακαῖς παρειαῖς νεάνιδος ἐννυχεύεις,
φοιτᾷς δ᾽ ὑπερπόντιος ἔν τ᾽ ἀγρονόμοις αὐλαῖς·
καί σ᾽ οὔτ᾽ ἀθανάτων φύξιμος
οὐδεῖς οὔθ᾽ ἁμερίων σέ γι᾽ ἀνθρώπων.
ὁ δ᾽ ἔχων μέμηνεν.
σὺ καὶ δικαίων ἀδίκους φρένας
παρασπᾷς ἐπὶ λώβᾳ,
σὺ καὶ τόδε νεῖκος ἀνδρῶν
ξύναιμον ἔχεις ταράξας·
νικᾷ δ᾽ ἐναργὴς βλεφάρων
ἵμερος εὐλέκτρου νύμφας,
τῶν μεγάλων πάρεδρος ἐν ἀρχαῖςθεσμῶν.
ἄμαχος γὰρ ἐμπαίζει θεὸς, Ἀφροδίτα.
ΣΟΦΟΚΛΗΣ "Αντιγόνη" στ. 783-805
Έρωτα, ανίκητε σε κάθε μάχη,
εσύ που κεντάς όποιον κι αν σημαδέψεις με τα βέλη σου.
Έρωτα συ, που ξαγρυπνάς
στα τρυφερά τα μάγουλα των κοριτσιών
που δρασκελάς πάνω απ' τις θάλασσες
και χώνεσαι στους κήπους των σπιτιών,
κανείς δεν γλιτώνει από σένα,
ούτε θεός, ούτε κοινός θνητός,
μα όποιον τον αγγίξεις, τον τρελαίνεις.
Εσύ, τον άνθρωπο το φρόνιμο
τον σπρώχνεις στ' άδικο και στο χαμό,
εσύ άναψες φιλονικία ανάμεσα σε γιό
και σε πατέρα και τους τάραξες.
Νικάει ο πόθος κι η λαχτάρα για την ωραία νύφη,
σε πείσμα όλων των μεγάλων νόμων,
που αμέριμνη η θεά Αφροδίτη τους εμπαίζει."
Σοφοκλής "Αντιγόνη"
|
| | |
|
Tools 
