|
|
March 31
|
La Primavera
Η Άνοιξη
Don Backy)
L'inverno se ne va,
portando via con sé
tutto quel tempo lontano da te
La primavera è qua.
Son ritornate nel cuore due rose,
son come dolci carezze d'amore,
ora due rondini volan festose,
la primavera è una festa d'amore,
la primavera sorride all'amore.
Φεύγει ο Χειμώνας και πάει,
παίρνοντας μαζί του όλο εκείνο το καιρό,
που ήμουν μακριά σου,
Έφτασε πιά η Άνοιξη.
Ξανάλθαν στην καρδιά δυό ρόδα,
που'ναι σαν το γλυκό χάδι της αγάπης.
Και δυό χελιδόνια πετούν με χαρά...
Η Άνοιξη είναι του έρωτα η γιορτή.
Η Άνοιξη χαμογελά στην Αγάπη.
Tutto quel tempo lontano da te
la primavera è qua.
Con passo lieve mi vieni vicino
tra i verdi prati,
tra gli alberi in fiore,
è come un sogno il tuo bacio d'amore.
La primavera ha il tuo volto, il tuo cuore,
la primavera è un sorriso d'amore.
Πάει πιά ο καιρός που ήμουν μακρυά σου,
η Άνοιξη είναι πιά εδώ.
Μ'ανάλαφρα βήματα με πλησιάζει,
μέσα απ'τα ολοπράσινα λιβάδια,
και τ'ανθισμένα δένδρα.
Μοιάζει σαν όνειρο το φιλί σου.
Η Άνοιξη έχει τη μορφή και την καρδιά σου,
η Άνοιξη είναι της Αγάπης το χαμόγελο.
Canta: Marisa Sannia
Trad. Lunapiena |
March 30
Bellissimo!!!!!!.....
Vivaldi e Van Gogh March 29
|
 Certe Notti...
Certe notti sono come questa,
eterea impalpabile liquida che non scorre piu',
Mi sono appoggiata sul bancone
ho guardato fuori dalla finestra.
C'era un silenzio totale,
il fiume era calmo
e non si sentivano nemmeno gli uccelli.
La nostalgia mi stende...
e non ci sono sorrisi ...
capaci di lenire la malinconia che ho dentro..
Κάποιες νύχτες είναι σαν και τούτη
αιθέρια, άπιαστη, υγρή που δεν κυλά πιά..
Ακούμπησα το σώμα μου στο πρεβάζι,
και κοίταξα έξω απ'το παράθυρο.
Όλα τριγύρω σιωπηλά,
ακόμα και το ποτάμι ήταν ήρεμο,
δεν άκουγα ούτε τα πουλιά.
Η νοσταλγία απλώνεται μέσα μου
και δεν βρίσκει ένα χαμόγελο ικανό
να μετριάσει για λίγο τη θλίψη.
Come è amaro il vino sul tavolo
di una persona sola che si tiene la testa tra le mani,
come è fredda la sera se alzando gli occhi
trovi solo un velo di nebbia che nasconde le stelle,
...soffice, impalpabile che nasconde e svela
con i movimenti sinuosi con cui
una danzatrice dei veli si offre e si cela,
e..la nebbia sfiumava verso l'infinito...
Πόσο πικρό είναι το κρασί στο τραπέζι
ενός μοναχικού ανθρώπου
που κρατά το κεφάλι στα δυό του χέρια.
Πόσο ψυχρό είναι το βράδυ
όταν το βλέμμα συναντά μόνο ομίχλη
που κρύβει όλα τ'αστρα τ'ουρανού.
..απαλή και άπιαστη που κρύβει και φανερώνει,
με ελικοειδείς κινήσεις σαν μια χορεύτρια
που κουνά ένα μεταξένιο μαντήλι,
αποκαλύπτωντας για μια στιγμή την ομορφιά
και μονομιάς την εξαφανίζει...
έτσι η ομίχλη χανόταν στο άπειρο.
Ma... qualche notte, hai abitato il mio sogno,
e come un tempo lontano mi tenevi per mano
mi tiravi in un angolo per baciarmi
sussurravi dolci parole per me...
Sono una romantica con tanta voglia di vivere.
ma... è difficile ritrovare la fiducia
quando l'hai persa per strada
forse e' stata calpestata, magari sorridendo,
per farla sembrare cosa piu' lieve...
ma... la Vita continua ancora....
Αλλά κάποια νύχτα, κατοίκησες τα ονειρά μου
και όπως παλιά μου κράταγες το χέρι
με τράβαγες στη γωνία κρυφά να με φιλήσεις,
ψιθυρίζοντας γλυκά λόγια αγάπης.
Έμεινα θα πείς ρομαντική, με θέληση για ζωή.
Είναι δύσκολο να ξαναβρείς την πίστη
άν κάποτε σου χάθηκε στο δρόμο
ίσως και να ποδοπατήθηκε ποιός ξέρει,
ανάμεσα από χαχανητά και γέλια
για να φανεί αστεία και λίγη...
μα η ζωή ακόμα συνεχίζεται...
Eppure a me piace camminare in quell'atmosfera,
dove la luce dei lampioni si allarga in aureole sfumate
e la luna appare velata dagli arcobaleni,
la nebbia ti avvolge leggera con vortici lenti
che seguono il tuo passo...
E' questa che amo particolarmente
perchè è parte di una sensualità
che troppe volte la devo nascondere dietro...
E' questa che danza fuori dalla mia finestra
in attesa del mio risveglio
ed è questa che dona alla luce della luna
quell'alone di fiaba...
Όμως εμένα μ'αρέσει ακόμα να περπατώ
όταν το φως από τα φανάρια απλώνεται
σαν φωτοστέφανα που σβήνουν
και το φεγγάρι μοιάζει να καλύπτεται
από ψεύτικα ουράνια τόξα,
η ομίχλη να σ'αγκαλιάζει απαλά
με αργούς στρόβιλους που μοιάζει
ν'ακολουθούν τα βηματά σου.
Μ'αρέσει ιδιαίτερα γιατί είναι μέρος
μιας αισθαντικότητας που συχνά
πρέπει να κρύβω μέσα μου.
Είναι αυτή που χορεύει έξω απ'το παράθυρό μου
περιμένοντας να ξυπνήσω, και είν'αυτή που χαρίζει
στο φως του φεγγαριού, το μυθικό του δίσκο.
Non ci sono montagne ad interrompere l'orizzonte,
c'è solo questo anello di niente
che si muove intorno a te,
che nasconde e svela gli alberi, le case, i campanili
che guardano lontano e chissà
se.... riescono a sovrastare questo nulla silente.
Al mattino, quando l'erba è lucida
per l'umidità della notte
e gli alberi sono solo ombre più chiare e più scure
sullo sfondo dell'orizzonte,
non ti stupiresti di vedere brillare il sole
del nuovo giorno sulla fronte immacolata
di un unicorno.
Δεν υπάρχουν βουνά να κόβουν τον ορίζοντα,
ύπαρχει μόνο αυτός ο δίσκος του τίποτα,
που περιστρέφεται γύρω σου...
που κρύβει και φανερώνει τα δέντρα,
τα σπίτια και τα καμπαναριά,
που ατενίζουν μακρυά, ποιός ξέρει,
αν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν
αυτό το σιωπηλό τίποτα.
Και το πρωϊ, όταν ακόμα λάμπει το χορτάρι,
από την υγρασία της νύχτας,
και τα δέντρα είναι ακόμα σκιές
ανοιχτόχρωμες και σκούρες,
στο φόντο του ορίζοντα, μην ξαφνιαστείς
αν δεις να λάμπει ο ήλιος μιας νέας ημέρας,
στο αμόλυντο μέτωπο ενός μονοκέρατου.
La Vita continua... e Tu, come me.. come tanti..
hai gridato al vento, guardando il cielo
senza aspettare che qualcuno risponde,
"Sono uno! non sono solo, sono con me stesso"
La vita, miei cari amici, è spesso legata
al filo di un momento che viaggia e che va'...
Non violentare mai... il colore dei sogni
quello che ci separa non sono
le migliaia di chilometri,
ma lo stendere delle braccia per stringere
le persone che vogliamo Bene...
H ζωή συνεχίζεται.. για μένα, για σένα για άλλους
ούρλιαξες στον άνεμο, κοιτάζοντας στον ουρανό,
χωρίς να περιμένεις απάντηση από κανένα,
"Είμαι ένας, δεν είμαι μόνος, είμαι με τον εαυτό μου"
Η ζωή φίλοι μου, είναι συχνά δεμένη,
στη κλωστή των λεπτών, που ταξιδεύουν και πάνε..
Μην βιάζεις ποτέ το χρώμα των ονείρων,
αυτό που μας χωρίζει δεν είναι μόνο
τα χιλιάδες χιλιόμετρα, αλλά το να απλώνεις
τα χέρια σου, για να σφίξεις τους ανρώπους π΄αγαπάς...
Lunapiena
|
|
L'amore e' un lungo viaggio
nel cuore, nel corpo e nella mente di un altro,
quante meraviglie e quanti disastri troverai.
Ε' il più grande mistero della natura
che aspetta ad essere esplorato,
un vero mondo in attesa di conoscerlo...
una vita intera per essere rispettata,
questa bellissima Terra dell'Uomo.
Η Αγάπη είναι ένα μακρύ ταξίδι
απ'τη καρδιά, στο σώμα
και από κεί στο νού του ανθρώπου,
πόσα θαυμαστά και πόσες συμφορές
έχεις στο δρόμο να συναντήσεις...
Μεγάλο μυστήριο της ανθρώπινης φύσης
που προσμένει να το εξερευνήσεις,
ένας αληθινός κόσμος σε αναμονή...
και σύ να τον γνωρίσεις.
Μια ολόκληρη ζωή που προσμένει
και σένα να την σεβαστείς,
η πανέμορφη χώρα του ανθρώπου.
Lunapiena | March 28
|
I GIARDINI DI MARZO
Il carretto passava e quell'uomo gridava gelati
al ventuno del mese i nostri soldi erano già finiti
io pensavo a mia madre e rivedevo i suoi vestiti
il più bello era nero coi fiori non ancora appassiti.
All'uscita di scuola i ragazzi vendevano i libri
io restavo a guardarli cercando il coraggio per imitarli
poi sconfitto tornavo a giocar con la mente i suoi tarli
e la sera al telefono tu mi dicevi perché non parli.
Περνούσε ο παγωτάς με το καρότσι του
και φώναζε: Παγωτά...
αλλά στις 21 του μηνός,
τα λεφτά μας είχαν τελειώσει πιά,
σκεφτόμουνα την μάνα μου
και θυμήθηκα τα ρούχα της,
το πιό ωραίο φόρεμα ήταν μαύρο,
γεμάτο φρέσκα λουλούδια.
Έξω απ'το σχολείο τα παιδιά πουλούσαν βιβλία,
τα κοίταγα προσπαθώντας να βρώ
το κουράγιο να τα μιμηθώ,
νικημένος στο τέλος γύριζα
και έπαιζα με του νού το σαράκι
και το βράδυ στο τηλέφωνο εσύ,
με ρωτούσες, γιατί δεν μιλώ.
Che anno è, che giorno è.
questo è il tempo di vivere con te
le mie mani come vedi non tremano più
e ho nell'anima in fondo all'anima cieli immensi
e immenso amore e poi ancora ancora amore.
amore per te.
Fiumi azzurri e colline e praterie
dove corrono dolcissime le mie malinconie
l'universo trova spazio dentro me
ma il coraggio di vivere quello ancora non c'è.
Τι χρόνο έχουμε... τι μέρα...
είναι ο καιρός να ζήσω με σένα,
τα χέρια μου κοίτα, δεν τρέμουν πιά
κι έχω στην ψυχή... στο βάθος της ψυχής,
απέραντους ουρανούς κι ατέλειωτη αγάπη..
κι ακόμα πιό πολύ αγάπη... αγάπη για σένα,
γαλάζια ποτάμια, λόφους και λιβάδια,
που τρέχουν γλυκά οι δικές μου μελαγχολίες...
το σύμπαν βρίσκει χώρο μέσα μου...
αλλά δεν βρίσκω ακόμα το κουράγιο να ζήσω...
I giardini di marzo si vestono di nuovi colori
e le giovani donne in quel mese vivono nuovi amori
camminavi al mio fianco
e ad un tratto dicesti tu muori
se mi aiuti son certa che io ne verrò fuori
ma non una parola chiarì i miei pensieri
continuai a camminare lasciandoti attrice di ieri.
Οι κήποι του Μάρτη ντύθηκαν με χρώματα νέα
και τα νεαρά κορίτσια ζουν καινούριες αγάπες,
περπατούσες στο πλάϊ μου και ξαφνικά μου είπες:
πεθαίνεις αν με βοηθήσεις είμαι σίγουρη
ότι θα τα καταφέρω,
μα, ούτε μια λέξη για να μπορέσουν
να ξεκαθαρίσουν οι σκέψεις μου,
συνέχισα να περπατώ,
αφήνοντάς σε πρωταγωνίστρια του χθές.
Che anno è che giorno è questo
è il tempo di vivere con te
le mie mani come vedi non tremano più
e ho nell'anima in fondo all'anima cieli immensi
e immenso amore e poi ancora ancora amore
amore per te
fiumi azzurri e colline e praterie
dove corrono dolcissime le mie malinconie
l'universo trova spazio dentro me
ma il coraggio di vivere quello ancora non c'è.
Τι χρόνο έχουμε... τι μέρα...
είναι ο καιρός να ζήσω με σένα,
τα χέρια μου κοίτα, δεν τρέμουν πιά
κι έχω στην ψυχή... στο βάθος της ψυχής,
απέραντους ουρανούς κι ατέλειωτη αγάπη..
κι ακόμα πιό πολύ αγάπη... αγάπη για σένα,
γαλάζια ποτάμια, λόφους και λιβάδια,
που τρέχουν γλυκά οι δικές μου μελαγχολίες...
το σύμπαν βρίσκει χώρο μέσα μου...
αλλά δεν βρίσκω ακόμα το κουράγιο να ζήσω...
Lucio Battisti
Trad. Lunapiena
|
Anche tu sei l'amore.
Sei di sangue e di terra come gli altri.
Cammini come chi non si stacca
dalla porta di casa.
Guardi come chi attende e non vede.
Sei terra che dolora e che tace.
Hai sussulti e stanchezze, hai parole
- cammini in attesa.
L'amore è il tuo sangue - non altro.
Είσαι και Συ Έρωτας
Είσαι φτιαγμένη από γή και αίμα, όπως όλοι,
περπατάς σαν εκείνους που δεν απομακρύνονται
από την πόρτα του σπιτιού τους,
Κοιτάς σαν εκείνους που περιμένουν
και δεν βλέπουν.
Είσαι γη που πονά και σιωπά.
Κουβαλάς παράπονα και κούραση,
έχεις να πείς λόγια πολλά
-περπατάς προσμένοντας.
Η αγάπη είναι μες το αίμα σου
-τίποτε άλλο.
Cesare Paveze
Trad Lunapiena |
Hai un sangue, un respiro.
Sei fatta di carne
di capelli di sguardi anche tu.
Terra e piante, cielo di marzo,
luce, vibrano e ti somigliano ‒
il tuo riso e il tuo passo
come acque che sussultano ‒
la tua ruga fra gli occhi
come nubi raccolte ‒
il tuo tenero corpo
una zolla nel sole.
Έχεις αίμα κι ανάσα.
Είσαι κι εσύ φτιαγμένη από σάρκα,
από μαλλιά και από βλέμματα.
Η γη και τα λουλούδια του Μάρτη,
ο ουρανός και το φως,
πάλλονται και σου μοιάζουν,
το γέλιο και το βήμα σου
σαν τα νερά που αναπηδούν-
η ρυτίδα ανάμεσα στα μάτια σου
σαν σύννεφα μαζεμένα
και το τρυφερό κορμί σου,
ένας σβώλος στoν ήλιο.
Hai un sangue, un respiro.
Vivi su questa terra.
Ne conosci i sapori,
le stagioni, i risvegli,
hai giocato nel sole,
hai parlato con noi.
Acqua chiara,
virgulto primaverile, terra,
germogliante silenzio,
tu hai giocato bambina
sotto un cielo diverso,
ne hai negli occhi il silenzio,
una nube, che sgorga
come polla dal fondo.
Ora ridi e sussulti
sopra questo silenzio.
Έχεις αίμα και ανάσα.
Ζεις σε τούτη τη γη.
Γνωρίζεις τις γεύσεις,
τις εποχές, τα ξυπνήματα,
έπαιξες κάτω απ'τον ήλιο,
μίλησες μαζί μας.
Καθαρό νερό της άνοιξης.
βλαστός, χώμα, ανθισμένη σιωπή,
έπαιξες όταν ήσουνα μικρούλα
κάτω από ένα διαφορετικό ουρανό,
έχεις τη σιωπή μέσα στα μάτια σου,
ένσαν ένα σύννεφο,
σαν πηγή που αναβλύζει από τα βάθη..
Τώρα γελάς και λικνίζεσαι
μέσα σ'αυτή τη σιωπή.
.
Dolce frutto che vivi
sotto il cielo chiaro,
che respiri e vivi
questa nostra stagione,
nel tuo chiuso silenzio
è la tua forza.
Come erba viva nell'aria
rabbrividisci e ridi,
ma tu, tu sei terra.
Sei radice feroce.
Sei la terra che aspetta.
Γλυκός καρπός που ζεις
κάτω από τον καθαρό ουρανό,
που ανασαίνεις και ζεις
στη δική μας εποχή,
στην κλειστή σιωπή
βρίσκεται η δύναμή σου.
Όπως το χλωρό χορτάρι στον αέρα
ανατριχιάζεις και γελάς,
όμως εσύ είσαι γη.
Είσαι άγρια ρίζα.
Είσαι η γη που περιμένει.
Cesare Paveze
απο τή συλλογή:
"Verrà la morte e avrà i tuoi occhi"
21 marzo 1950 | |
La Casa
L'uomo solo ascolta la voce calma
con lo sguardo socchiuso,
quasi un respiro
gli alitasse sul volto,
un respiro amico
che risale, incredibile,
dal tempo andato.
L'uomo solo ascolta la voce antica
che i suoi padri, nei tempi,
hanno udita, chiara e raccolta,
una voce che come il verde
degli stagni e dei colli
incupisce a sera.
L'uomo solo conosce
una voce d'ombra, carezzante,
che sgorga nei toni calmi
di una polla segreta:
la beve intento, occhi chiusi,
e non pare che l'abbia accanto.
È la voce che un giorno ha fermato
il padre di suo padre,
e ciascuno del sangue morto.
Una voce di donna che suona
segreta sulla soglia di casa,
al cadere del buio.
...................
Το Σπίτι
Ο μοναχικός άνθρωπος
ακούει την ήρεμη φωνή
με μισόκλειστα μάια
σαν αναπνοή φυσά στο πρόσωπό του,
μια ανάσα φιλική, που ανεβαίνει,
απίστευτη, στον κατάλληλο χρόνο.
Ο μοναχικός άνθρωπος ακούει
μια αρχαία φωνή,
που και οι γονείς του
στα χρόνια τους είχαν ακούσει,
καθαρή και μαζεμένη,
μια φωνή που σαν το πράσινο
του βάλτου και των λόφων
σκοτεινιάζει τα βράδια.
Ο μοναχικός άνθρωπος γνωρίζει
μια φωνή στη σκιά, χαϊδεμένη,
που αναβλύζει στους ήρεμους τόνους
μιας πηγής μυστικής:
Την πίνει προσηλωμένος,
με μάτια κλειστά,
δεν μοιάζει να είναι κοντά του.
Είναι η φωνή που μια μέρα,
σταμάτησε τον πατέρα του πατέρα του
και κάποιους με αίμα παγωμένο.
Μια φωνή γυναικεία που ηχεί μυστικά
στο κατώφλι του σπιτιού,
όταν πέφτει το σκοτάδι.
Cesare Pavese
Trad. Lunapiena | | March 26
|
Σανσκριτικός Μύθος
Ο Δημιουργός του κόσμου μετά την δημιουργία του άνδρα
παίρνει την στρογγυλάδα του φεγγαριού,
τις καμπύλες του φιδιού
την φωτεινότητα του φρέσκου φύλλου,
την θλίψη από το γκρίζο νέφος,
την αγριάδα της τίγρης,
το λίκνισμα της φλόγας απ'τη φωτιά,
την ψυχρότητα του χιονιού,
την μελωδία της φωνής των πουλιών
κι έκανε την ΓΥΝΑΙΚΑ!
και την πρόσφερε στον άνδρα...
..μετά από 3 μέρες όμως ο άνδρας,
την επέστρεψε στο Δημιουργό λέγοντας:
-Αυτή η Γυναίκα που μου χάρησες
μιλά συνέχεια, χωρίς τελειωμό
και δεν μ'αφήνει στιγμή να ησυχάσω...
συχνά κλαίει και συνεχώς παραπονείται,
μου κλέβει όλο μου το χρόνο...
έτσι ο Δημιουργός την πήρε πάλι πίσω.
Τρις μέρες όμως μετά, ο άνδρας ξαναγύρισε
ικετεύοντας τον Δημιουργό
να επιστρέψει η Γυναίκα του, λέγοντας:
Η Γυναίκα μου ήξερε να τραγουδά
και να χορεύει σαν θεά,
χανόταν στην αγκαλιά μου όταν είχε φόβο,
το γέλιο της ηχούσε σαν μουσική στ'αυτιά μου
και δεν μπορώ την ομορφιά της να ξεχάσω.
Ο Δημιουργός του επέτρεψε για μια ακόμα φορά
να πάρει τη γυναίκα πάλι μαζί του.
Όταν όμως μετά από τρις μέρες την επέστεψε
λέγοντας με κλάμματα ότι δεν τα καταφέρνει
να μένει μαζί της πιά...
ο Δημιουργός του απάντησε:
Εσύ, γιέ μου, δεν μπορείς ακόμα
να είσαι μαζί της αλλά ούτε...
και να ζήσεις χωρίς αυτή.
Προσοχή... σκέψου καλά...
και ψάξε να βρείς τον καλύτερο δυνατό τρόπο
να υπάρχεις... γιέ μου!
Από το βιβλίο: "Το Τραγούδι της Θεάς Εύας"
"Il canto della Dea Eva" της M.D.Mascetti
Trad. Lunapiena |
|
Una Favola Sanscritica
Il Creatore del Mondo
dopo fatto l' uomo... prende
il cerchio luminoso della luna,
le curve del serpente,
lo spledore del verde di foglia fresca,
il lutto delle nuvole,
la selvagita' della tigre,
il ballo delle fiamme,
la crudelta' della neve,
il canto del uccello
ed ha fatto la donna!
e l'ha portata all' uomo...
dopo 3 giorni pero'...
l'uomo la riporto' al Creatore dicendo...
Questa donna che mi hai regalato
parla in continuazione,
non mi lascia mai solo!
piange spesso... e si lamenta...
vuole tutto il mio tempo!!!
Cosi il creatore la allontano' da lui.
Ma... dopo 3 giorni l'uomo...
è ritornato... chiedendo di riprendere la sua donna...
dicendo:
La mia donna sapeva cantare...
ballava divinamente...
si attacava al mio corpo
quando aveva paura!
rideva come una musica
e la sua bellezza...
non.... la posso scordare.
Il Creatore ha permesso
che la prendesse indietro...
Quando dopo di 3 giorni... la riporto'
piangendo che non se la fa piu'
a stare con lei...
Dio gli ha risposto...
Ma, tu figlio mio,
non puoi ancora stare con lei
ma nemmeno...esistere senza di lei.
Attento...
pensaci bene...
e cerca di trovare il miglior dei modi
per Esistere... figlio mio!!!
(tradotto dal greco, dal libro :
"Il canto della Dea EVA" di M.D.Mascetti
da Lunapiena |
 Στην Σανσκριτική γλώσσα η Λέξη ΥΓΕΙΑ λέγεται SVASTYA, που σημαίνει "Να Είσαι ο Εαυτός σου" In sanscrito la parola SALUTE è:"SVASTYA" che vuol dire "Essere Se Stessi".
Η Σανσκριτική (Saṃskṛta) είναι η κλασσική γλώσσα της Ινδίας, κατέχει σημαντική θέση στον πολιτισμό της Ινδίας και της ΝΑ Ασίας, διδάσκεται στα σχολεία σαν δεύτερη γλώσσα και θεωρείται η γλώσσα του Ινδουϊσμού, του Βουδισμού και του Τζαϊνισμού. Η λέξη "saṃskṛta" σημαίνει "εξευγενισμένος, καθαγιασμένος, ιεροποιημένος". Είναι η πρώτη γλώσσα στο κόσμ που χρησιμοποίησε την Γραμματική, τον 5° π.Χ. αιώνα.
Il Sanscrito è la lingua classica dell'India e tiene un posto speciale nella cultura dell'India e dell'Asia. Si studia alla scuola ed è la lingua principale dell'Induismo, del Budismo e del Zanaismo. La parola "saṃskṛta" significa "gentile, puro, sacro". E' la prima lingua al mondo che ha usato la grammatica, nel 5° secolo a.C.
Ο Δημήτρης Γαλανός (1760-1833), Έλληνας λόγιος, έζησε στην Ινδία από ηλικίας 6 ετών, ήταν δάσκαλος στην Καλκούτα και ασχολήθηκε για πολλά χρόνια με την Ινδική κουλτούρα, την καταγραφή των Ινδικών ηθών και τη Σανσκριτική γραφή, μεταφράζοντας πολλά κείμενα. Μετά από 170 χρόνια από τον θάνατό του επανεκδόθηκε το λεξικό του συγκεντρωμένο σε ένα τόμο. Ένα έργο που γεφύρωσε την ινδική φιλοσοφία με την ελλληνική και κατ’ επέκταση ευρωπαϊκή διανόηση.
Demetrio Galanos (1760-1833), scrittore Greco, ha vissuto in India dall'eta di 6 anni. Era insegnante alle scuole di Calcuta e ha studiato in profondità la cultura Indiana e la lingua Sanscritica e ha scritto molti articoli e libri e il dizionario del Sanscrito, che dopo 170 anni è in edicola grea una nuova edizione. Il suo dizionario, che è un ponte tra la Filosofia Greca e quella Indiana, è un importante lavoro per il pensiero europeo.
Lunpiena
March 25
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΥΜΝΟΣ
Αρχαίο πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ'αληθινού
κατέβα, φανερώσου κι άστραψ'εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ'ουρανού.
Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι,
στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή
και με τ'αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε κι άξιο το κορμί.
Κάμποι, βουνά και πέλαγα φέγγουν μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός
και τρέχει στο ναό εδώ προσκυνητής σου
Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, κάθε λαός...
Κ. Παλαμάς
Ο Ύμνος μελοποιήθηκε από Σπύρο Σαμαρά για την τελετή έναρξης της Ολυμπιάδας το 1896 και από το 1952 είναι ο επίσημος Ύμνος των Ολυμπιακών Αγώνων, που ακούγεται στα Ελληνικά.
OLYMPIAKOS YMNOS
(Inno Olimpico)
Archeo Pnevma athanato, agne patera
tou oreou, tou megalou kai tou alhthinou
kateva, fanerosou ki astrapse edo pera
sti doxatis dikis sou gis kai t'ouranou.
Sto dromo kai sto palema kaisto lithari
ston evgenon agonon lamse ti ormi
kai me t'amarando stefanose klonari
kai sidirenio plase axio kormi.
Kampi, vouna kai pelaga fegoun mazi sou
san lefkoporfiros megas naos
kai trexei sto naò edò proskinitis sou
Archeo Pneyma Athanato, kathe Laòs.
K. Palamas
(musica: S. Samaras)
dal 1952, si canta in Greco a tutti gli Olimpiadi
|
|
|
|
Vorrei essere un pesce,
così vispo e guizzante;
venissi tu a pescare,
io mi lascerei prendere.
Vorrei essere un pesce,
così vispo e guizzante.
Θα ήθελα να΄μουνα ψάρι
τόσο γρήγορο και λικνιστό
να'ρχόσουν εσύ να ψαρέψεις
και να'μπαινα στα δίχτυα σου..
Θα ήθελα να'μουνα ψάρι
τόσο γρήγορο και λικνιστό.
Oh se fossi un cavallo,
ti sarei caro allora!
Oppure una vettura,
per portarti a tuo agio.
Oh se fossi un cavallo,
ti sarei caro allora!
Ω! κι αν ήμουνα άλογο
θα σου ήμουν πιό αγαπητό!
ή να'μουνα μιά άμαξα
να σε πάω όπου ποθείς.
Ω! κι αν ήμουν ένα άλογο
θα σου ήμουν πιό αγαπητό!
Vorrei essere oro,
e sempre al tuo servizio;
se tu facessi spese,
io tornerei correndo.
Vorrei essere oro,
e sempre al tuo servizio.
Θα ήθελα να ήμουν χρυσός
πάντα στις υπηρεσίες σου,
κι άν εσύ ήσουνα έξοδο
να΄ρχόμουνα τρέχοντας.
Θα ήθελα να ήμουν χρυσός
πάντα στις υπηρεσίες σου.
Vorrei esser fedele,
la mia bella sempre diversa;
a lei vorrei promettermi,
né vorrei mai andarmene.
Vorrei esser fedele,
e lei sempre mutare.
Θα ήθελα να ήμουν πιστός
κι η κούκλα μου αλλοιώτικη πάντα,
σ'αυτή θα ήθελα να με είχα υποσχεθεί
και να είνω για πάντα μαζί της.
Θα ήθελα να ήμουν πιστός
κι η κούκλα μου αλλοιώτικη πάντα.
Vorrei essere vecchio,
tutto rugoso e freddo;
se tu mi rifiutassi,
non potrei certo affliggermi.
Vorrei essere vecchio,
tutto rugoso e freddo.
Θα ήθελα να ήμουνα γέρος
ρυτιδιασμένος και κρύος
τι κι άν εσύ με απέρριπτες
να μη μπορούσα να λυπάμαι.
Θα ήθελα να ήμουνα γέρος
ρυτιδιασμένος και κρύος.
Se io fossi una scimmia
pronta agli scherzi buffi,
e tu fossi imbronciata,
ti farei delle burle.
Se io fossi una scimmia
pronta agli scherzi buffi.
Άν ήμουνα ένας πίθηκος
έτοιμος πάντα για παιχνίδια,
όταν σ'έβλεπα μουτρωμένη
θα σου'κανα χίλια αστεία.
Άν ήμουνα ένας πίθηκος
έτοιμος πάντα για παιχνίδια.
Fossi mite come una pecora,
ardito come un leone,
avessi l’occhio di lince
e un’astuzia di volpe.
Fossi mite come una pecora,
ardito come un leone.
Άς ήμουν πράος σαν πρόβατο
τολμηρός σαν το λιοντάρι,
άς είχα το μάτι του λύγκα
και την πονηριά της αλεπούς.
Άς ήμουν πράος σαν πρόβατο
τολμηρός σαν το λιοντάρι.
Tutto quello che io fossi,
te lo concederei;
con i beni di un principe,
tutto ti apparterrei!
Tutto quello che io fossi,
te lo concederei!
Ότι κι αν είχα θα στο χάριζα,
και τα πλούτη ενός πρίγκηπα
όλα θα σου ανήκαν!
Ότι κι αν είχα... θα στο χάριζα.
Ma sono come sono,
e accettami così!
Se ne vuoi di migliori,
fatteli su misura.
Io sono come sono;
così dovrai accettarmi!
Αλλά εγώ είμαι.. όπως είμαι
κι έτσι πρέπει να με δεχθείς!
Άν ψάχνεις για καλύτερους
τότε κάντους στα μέτρα σου.
Αλλά εγώ είμαι.. όπως είμαι
κι έτσι πρέπει να με δεχθείς!
J. W. Goethe
Trad. Lunapiena
| | | |
|
|
|
|
Averla senza possederla.
Dare il meglio di sé
senza pensare di ricevere.
Voler stare spesso con lei,
ma senza essere mossi dal bisogno
di alleviare la propria solitudine.
Να την έχεις χωρίς να την κατέχεις
Να δίνεις το καλύτερο απ'τον εαυτό σου
χωρίς να σκέφτεσαι τι θα πάρεις
Να θέλεις να μένεις συχνά μαζί της
χωρίς αυτό να σου είναι ανάγκη
για ν'ανακουφίσεις την μοναξιά σου.
Temere di perderla,
ma senza essere gelosi.
Aver bisogno di lei,
ma senza dipendere.
Aiutarla, ma senza aspettarsi gratitudine.
Essere legati a lei, pur essendo liberi.
Να φοβάσαι μην τη χάσεις
αλλά χωρίς να γίνεσαι ζηλιάρης.
Να νοιώθεις την ανάγκη να είσαι μαζί της
χωρίς να είσαι εξαρτημένος.
Βοήθα τη, χωρίς να περιμένεις ανταπόδωση.
Να νοιώθεις δεμένος μαζί της,
και την ίδια στιγμή ελεύθεροι.
Essere un tutt’uno con lei,
pur essendo se stessο.
Ma per riuscire in tutto ciò,
la cosa più importante da fare è...
accettarla così com'è,
senza pretendere
che sia come si vorrebbe.
Να νοιώθεις ένα μαζί της,
και την ίδια στιγμή να είσαι ο εαυτός σου.
Μα για να καταφέρεις όλο αυτό,
το πιό σπουδαίο απ'όλα είναι
να την δεχθείς έτσι όπως είναι,
χωρίς να επιζητάς
να είναι όπως θα ήθελες.
Omar Falworth
Trad. Lunapiena
| | |
|
|
Il vero amore non lascia tracce
Η πραγματική αγάπη δεν αφήνει ίχνη
Come la bruma non lascia sfregi
Sul verde cupo della collina
Così il mio corpo non lascia sfregi
Su di te e non lo farà mai.
Όπως η ομίχλη δεν αφήνει σημάδια
στο βαθύ πράσινο του λόφου
έτσι και το σώμα μου δεν αφήνει σημάδια
πάνω σου και δεν θα το κάνει ποτέ.
Oltre le finestre nel buio
I bambini vengono, i bambini vanno
Come frecce senza bersaglio
Come manette fatte di neve.
Πέρα από τα παράθυρα στο σκοτάδι
τα παιδιά έρχονται και φεύγουν
σαν βέλη χωρίς στόχο
σαν χειροπέδες φτιαγμένες από χιόνι.
Il vero amore non lascia tracce
Se tu e io siamo una cosa sola
Si perde nei nostri abbracci
Come stelle contro il sole.
Η πραγματική αγάπη δεν αφήνει ίχνη
άν εσύ και εγώ είμαστε ένα ,
χάνεται μες στις αγκαλιές μας
όπως τ'αστέρια στο φώς του ήλιου.
Come una foglia cadente può restare
Un momento nell'aria
Così come la tua testa sul mio petto
Così la mia mano sui tuoi capelli.
Όπως ένα φύλλο που πέφτει
μπορεί να μείνει ένα λεπτό στον αέρα
σαν το κεφάλι σου στο στήθος μου
σαν το χάδι μου στα μαλλιά σου.
E molte notti resistono
Senza una luna, senza una stella
Così resisteremo noi
Quando uno dei due sarà via, lontano.
Όπως τόσες νύχτες αντέχουν
χωρίς το φεγγάρι, χωρίς τ'αστέρια
έτσι θ'αντέξουμε κι εμείς
όταν ένας απ'τους δύο θα φύγει μακρυά.
Leonard Cohen
Trad. Lunapiena
| |
| March 24
|
L'Amore
L'Amore si coltiva nel giardino dell'Anima...
Fiorisce nella serra del Cuore...
offre il suo profumo
a chi ha la sensibilità di sentirlo...
il suo nettare dona la Vita
e guarisce le ferite del tempo...
L'Amore è luce
e si rispecchia nel sorriso umano
Illumina il pensiero...
e chiarisce il sentimento
Solleccita la fantasia..
e fa nascere l'arte e la poesia..
Il suo calore riscalda il cuore..
e bruccia la falsità...
.........................
Η Αγάπη καλλιεργείται
στο περιβόλι της ψυχής
και ανθίζει στο παρτέρι της καρδιάς
χαρίζει το άρωμά της,
σ'οποιον είναι ικανός να το αισθανθεί,
το νέκταρ δωρίζει τη ζωή
και θεραπεύει τις πληγές του χρόνου.
Η Αγάπη είναι φώς που καθρεφτίζεται
σ'ένα ανθρώπινο χαμόγελο,
φωτίζει τη σκέψη
και ξαστερώνει το συναίσθημα,
ερεθίζει τη φαντασία
και γεννά τη τέχνη και τη ποίηση,
η θέρμη της ζεσταίνει τη καρδιά
και καίει την υποκρισία.
Lunapiena
| | | | | | |
 Amore è un Faro sempre fisso che sovrasta la tempesta
e non vacilla mai;
Amore non muta
in poche ore o settimane,
ma impavido resiste
al giorno estremo del giudizio;
se questo è errore
e mi sarà provato,
io non ho mai scritto
e nessuno ha mai amato.
William Shakespeare
Η ΑΓΑΠΗ είναι σαν φάρος σταθερή
πού ξεπερνά τις καταιγίδες,
και δεν κλονίζεται ποτέ.
Η Αγάπη δεν αλλοιώνεται
σε λίγες ώρες ή εβδομάδες,
μα ατρόμητη αντέχει
έως την ημέρα της τελικής κρίσης.
Άν αυτό είναι λάθος
και μου αποδειχθεί
τότε εγώ δεν έγραψα ποτέ
και κανείς ποτέ δεν έχει αγαπήσει.
William Shakespeare
Trad. Lunapiena March 23 Θερινό Ηλιοστάσι
T' άσπρο χαρτί σκληρός καθρέφτης
επιστρέφει μόνο εκείνο που ήσουν.
T' άσπρο χαρτί μιλά με τη φωνή σου,
τη δική σου φωνή
όχι εκείνη που σ' αρέσει·
μουσική σου είναι η ζωή
αυτή που σπατάλησες.
Mπορεί να την ξανακερδίσεις αν το θέλεις
αν καρφωθείς σε τούτο τ' αδιάφορο πράγμα
που σε ρίχνει πίσω
εκεί που ξεκίνησες.
Tαξίδεψες, είδες πολλά φεγγάρια πολλούς ήλιους
άγγιξες νεκρούς και ζωντανούς
ένιωσες τον πόνο του παλικαριού
και το βογκητό της γυναίκας
την πίκρα του άγουρου παιδιού -
ό,τι ένιωσες σωριάζεται ανυπόστατο
αν δεν εμπιστευτείς τούτο το κενό.
Ίσως να βρεις εκεί ό,τι νόμισες χαμένο·
τη βλάστηση της νιότης,
το δίκαιο καταποντισμό της ηλικίας.
Zωή σου είναι ό,τι έδωσες
τούτο το κενό είναι ό,τι έδωσες
το άσπρο χαρτί.
Γ. Σεφέρης
Άνθη της πέτρας
Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα
με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες
γυαλίζοντας στ' αργό ψιχάλισμα,
άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες
που ήρθαν όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν
που μ' άφησαν να τις αγγίξω ύστερ' απ' τη σιωπή
μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια.
Γ. Σεφέρης
|
Tools 
Στην Σανσκριτική γλώσσα η Λέξη ΥΓΕΙΑ λέγεται SVASTYA, που σημαίνει "Να Είσαι ο Εαυτός σου" 
Amore è un Faro sempre fisso 
