|
|
May 31
|
Άσε την φαντασία να σε ταξιδεύσει..
γνωρίζει μέρη που δεν γνωρίζει ο Νους
και δεν φοβάται την υπέρβαση.. ούτε και το σκοτάδι.
Στον Έρωτα αυτοδίκαια, ανήκει η Υπερβολή..
Δεν γίνεται παζάρι στην Αγάπη
είναι το πιο γλυκό αναλώσιμο του κόσμου υλικό..
η αξία της δεν φυλακίζεται μέσα σε ένα Μουσείο
είναι της Άνοιξης ανθός.. το άρωμα του Ρόδου
που φρόντιζες... για μια ολόκληρη ζωή!
Μην σε φοβίζει του Έρωτα η Υπερβολή
ότι φοβάσαι στη ζωή φάντασμα γίνεται..
σκιά που μας κυνηγά στης νύχτας το σκοτάδι,
θεριεύει και απ΄την Αλήθεια γίνεται πιο τρομερό.
Κάπως έτσι τρόμαξαν κι ονόμασαν αρρώστια
του Έρωτα την φυσική ορμή και της Ψυχής τον πόθο
που δίνει στη καρδιά φτερά και την απογειώνει…
Μα δόθηκε στους ποιητές της αλήθειας το χάρισμα
να μη φοβούνται να ντύνουν με λόγια τα τραγούδια,
και να υμνούν με σεβασμό, ο,τι τον νου φοβίζει.
Κι αν η Ψυχή.. τον Έρωτα στο διάβα της γνωρίσει,
το θείο δώρο θα γευτεί.. σαν νέκταρ κι αμβροσία
κι έτσι για πάντα όμορφη κι ανθρώπινη θα μείνει
κι ο χρόνος θα την σεβαστεί και θα της δώσει χάρη.
Ίσως ο Έρωτας και να ‘ναι... μια τρέλα θεϊκή
που δεν χωρά στου κάτω Κόσμου το βασίλειο
Φτερά χαρίζει στην Ψυχή.. Χαμόγελο στα χείλη..
κι αντανακλά στο βλέμμα του πόθου το φιλί
που δίνει ο ήλιος τρυφερά στη γη… αυγή και δείλι
κι ενώνει το γαλάζιο της θάλασσας και τ’ουρανού
με χίλια χρώματα ελπίδας ζωγραφίζει τον ορίζοντα
και στολίζει με το χαμόγελο των άστρων το σκοτάδι.
Ίσως ο Έρωτας και να ’ναι.. η συγνώμη του θεού
ανάμνησης ίχνη ομορφιάς.. ενός χαμένου παραδείσου
Όνειρα κι ελπίδες ξαναζούν κι υφαίνουν τη Νοσταλγία
κι σώζουν το Χαμόγελο στο βλέμμα… και τη Ζωή!
Υπόσχεση και Προσδοκία.. κάθε ανθρώπινο φιλί
άγγιγμα του ανέμου τρυφερό… το κάθε χάδι
φλόγα και φως του ήλιου… του πόθου η πνοή
αναπαράσταση της πάλης για ζωή.. της ηδονής η μέθη.
Ίσως ο Έρωτας και να ’ναι… η τελευταία μας Ελπίδα
μια αυταπάτη αιωνιότητας.. στο εφήμερο της Ζωής..
Ύμνος μαζί και θρήνος.. στο αγκάλιασμα των Ψυχών
κι η Ένωση Υπόσχεση.. και Θρίαμβος ο οργασμός!
Αντίσταση… και Πάλη… Πόθος κι Αποδοχή..
Εισιτήριο για δύο στο Μονόπρακτο της Ζωής!
Αξεπέραστη μελωδία.. η Συμφωνία των αισθήσεων
Χορός έκπτωτων Αγγέλων που συναντήθηκαν στη Γη.
Ίσως ο Έρωτας και να’ ναι… η ίδια η Ζωή!
Lunapiena
| |
May 30
|
Dicono......
Dicono che il sorriso
forse deriva
dalla memoria dell'universo,
che rispecchia
un raggio del sole
nell infinito buio della notte.
Dicono che il sorriso
forse deriva
dal ricordo del paradiso perduto,
che è il ricchiamo di un amore
nell'incontro delle anime.
Dicono ancora che il sorriso forse è
il primo regolatore
dei sentimenti,
che funziona
come il primo ponte
tra il cuore del bambino
con il mondo.
Dicono ancora
che il sorriso forse
e l'espressione della graditudine,
che è il primo sincero dialogo
dei sguardi, molto prima
della parola.
Dicono ancora
che il sorriso forse
è la chiave che apre
la porta del cuore,
ma, a volte, può essere l'ultimo addio
che cerca solo
di nascondere le lacrime
Lunapiena |
|
Λένε.....
Λένε οτι το χαμόγελο έρχεται
από τη μνήμη του σύμπαντος,
που καθρεφτίζει
μια ακτίδα ήλιου
στο απέραντο σκοτάδι
της νύχτας.
Λένε ακόμα ότι
το χαμόγελο γεννιέται
απ΄την ανάμνηση του χαμένου παραδείσου
κι ότι είναι της αγάπης
το κάλεσμα
όταν συναντούνται
οι ψυχές.
Λένε ακόμα οτι
το χαμόγελο είναι
των συναισθημάτων ρυθμιστής
κι ότι λειτουργεί
σαν η πρώτη γέφυρα
που ενώνει την καρδιά
του βρέφους με τον κόσμο.
Λένε ακόμα οτι
το χαμόγελο είναι
η έκφραση ευγνωμοσύνης
κι ο πρώτος ειλικρινής διάλογος
μέσα από τα βλέμματα..
πολύ πριν γεννηθούν
οι πρώτες λέξεις.
Λένε ακόμα ότι
το χαμόγελο είναι..
το κλειδί που ανοίγει
της καρδιάς τη πόρτα
αλλά... κάποιες φορές
όμως μπορεί και να'ναι
το τελευταίο Αντίο..
που προσπαθεί
να κρύψει το δάκρυ..
Lunapiena | | | | | | | | May 29
|
ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ
Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ' έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε.
Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ' αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ' άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόση δα μικρή.
Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ' άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.
Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει.
Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε...
Ποίηση : Ναζίμ Χικμέτ
Απόδοση στα ελληνικά : Γιάννης Ρίτσος
Μουσική : Θάνος Μικρούτσικος
| | May 28
|
Vivi la Vita
La Vita è un'opportunità,
coglilo
La Vita è bellezza,
ammirala.
La Vita è beatitudine,
assaporala.
La Vita è un sogno,
fanne una realtà.
La Vita è una sfida,
affrontala.
La Vita è un dovere,
compilo.
La vita è un gioco,
giocalo.
La Vita è preziosa,
abbine cura.
La Vita è una ricchezza,
conservala.
La Vita è amore,
godine.
La Vita è un mistero,
scoprilo.
La Vita è promessa,
adempila.
La Vita è tristezza,
superala.
La Vita è un inno,
cantalo.
La Vita è una lotta,
accettala.
La Vita è un'avventura,
rischiala.
La Vita è felicità,
meritala.
La Vita è la Vita,
difendila.
Madre Maria Teresa
|
Ζήσε τη ΖΩΗ
Η Ζωή είναι μια ευκαιρία
άδραξέ την..
Η Ζωή είναι ομορφιά,
θαύμασέ την..
Η Ζωή είναι ευτυχία,
να την γεύεσαι..
Η Ζωή είναι ένα όνειρο,
πραγματοποίησέ την.
Η Ζωή είναι μια πρόκληση
αντιμετώπισέ την..
Η Ζωή είναι ένα καθήκον
εκπλήρωσέ το,,
Η Ζωή είναι ένα παιχνίδι
παίξτο..
Η Ζωή είναι πανάκριβη,
φρόντισέ την..
Η Ζωή είναι θησαυρός,
φύλαξέ την..
Η Ζωή είναι Αγάπη,
απόλαυσέ την.
Η Ζωή είναι μυστήριο,
ανακάλυψέ το..
Η Ζωή είναι υπόσχεση..
εκπλήρωσέ την..
Η Ζωή είναι θλίψη,
ξεπέρασέ την..
Η Ζωή είναι ύμνος..
τραγούδησέ τον..
Η Ζωή είναι αγώνας,
δέξου την..
Η Ζωή είναι περιπέτεια,
ζήσε το ρίσκο της..
Η Ζωή είναι ευτυχία,
εκτίμησέ την..
Η Ζωή είναι Ζωή..
υπερασπίσου την..
Madre Maria Teresa
Trad. Lunapiena
|
May 27
|
Vita
La vita non è un scherzo
prendila sul serio
ma sul serio a tal punto
che messo contro un muro,
ad esempio, con le mani legate...
tu muoia affinchè vivano gli uomini
gli uomini di cui non conoscerai
la faccia e morirai sapendo
che nulla è più bello,
più vero della vita.
Prendila sul serio
ma sul serio a tal punto
che a settant'anni, ad esempio,
pianterai degli ulivi
non perchè restino ai tuoi figli
ma perchè non crederai
alla morte pur temendola
e la vita peserà di più sulla bilancia.
Nazim Hikmet
|
ΖΩΗ
Η Ζωή δεν είναι έν'αστείο
να την παίρνεις στα σοβαρά
μα τόσο σοβαρά.. που ακόμα..
κι αν σε στήσουν στον τοίχο,
να πεθαίνεις για να ζήσουν οι άνθρωποι
οι άνθρωποι που δεν πρόκειται
να γνωρίσεις τη μορφή τους..
και να πεθαίνεις γνωρίζοντας
ότι τίποτε δεν υπάρχει πιό όμορφο
και πιο αληθινό από τη ΖΩΗ.
Να παίρνεις τη ΖΩΗ στα σοβαρά
τόσο σοβαρά... που ακόμα ..
και στα εβδομήντα σου χρόνια..
να φυτεύεις στο κάμπο Ελιές..
όχι για να μείνουν στα παιδιά σου
αλλά.. γιατί δεν θα πιστεύεις το θάνατο
παρόλο που τον φοβάσαι..
και η ΖΩΗ έτσι θα ζυγίζει
πιο πολύ στη ζυγαριά..
Nazim Hikmet
Trad. Lunapiena
|
|
|
Τα Ήσυχα Βράδυα
Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα' σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί
Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί
Τα ήσυχα βράδια
η Αθήνα θ' ανάβει
σαν μεγάλο καράβι
που θα 'σαι μέσα κι εσύ
Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί
Τα ήσυχα βράδια
θα περνάει φωτισμένο
της ζωής μου το τρένο
που θα 'σαι μέσα κι εσύ
Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί...
Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα
| | |
| May 26
|
|
 ΚΑΛΗΜΕΡΑ σε ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ
BUONA GIORNATA a TUTTI
Vasso
| | | | Ogni giorno
è un giorno in più per... amare,
un giorno in più per... sognare,
un giorno in più per... vivere...
*****
και Κάθε ΜΕΡΑ
είναι μια ακόμα Μέρα... για ν'Αγαπάμε
μια ακόμα Μέρα.... για να ονειρευτούμε
μια ακόμα Μέρα.... για να Ζήσουμε..
Padre Pio
Μεταφρ. Lunapiena | May 25
 |
|
Είπα να Ζήσω
Ποιος είσαι εσύ, σε ξέχασα
καθρέφτη καθρεφτάκι του ουρανού
Ήμουν παιδί, δε γέρασα
μα πέρασε ο καιρός και είμαι αλλού
Κι είπα να ζήσω τη γιορτή του κόσμου
κι είπα να πάω μακριά...
Η θάλασσα που σου μοιαζε
στέγνωσε στην πέτρα σαν βροχή..
Στεριά στεγνή, στερνή φωνή
φώναξε στο θάνατο ν αργεί...
Κι είπα να ζήσω τη γιορτή του κόσμου
κι είπα να πάω μακριά
Κι είπα στον ήλιο «τη ζωή σου δως μου»
και μου δωσε (φως &)... φωτιά.
Αλκίνοος Ιωαννίδης
"Νεροποντή"
|
|
G
Σας Ευχαριστώ...
...για τις Ευχές Σας
....για το γλυκό χαμόγελό Σας
....για τα λόγια της καρδιάς Σας
.....για το άρωμα απ΄το ΡΟΔΟ Σας
Σας Ε υ χ α ρ ι σ τ ώ... γι'αυτό που είστε!
Βάσω
| May 24
|
Le Forze opposte
Sono nata nel buio,
dall'unione infinita
di Forze opposte,
dopo una lotta d'amore...
Son cresciuta nel Mare,
con il canto gioioso,
dei Fiumi viventi...
Ho sentito il soffio del Vento,
delle dolci carezze,
di quelle mani amate...
La Primavera fiorita,
mi aspetto' alla porta,
al mio primo giorno,
Buona e Sorridente...
Mi accarezzo' il corpo,
e mi bacio'.
Quel bacio di vita...
mi ha regalato un Nome,
l'illusione di una Speranza...
che mi fa battere il cuore,
di un' Unione perduta...
delle Forze opposte.
Lunapiena
24-5-1995
|
Αντίθετες ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Γεννήθηκα στο ημίφως
από την αιώνια ένωση
αντίθετων δυνάμεων
μετά από μια ερωτική πάλη..
Μεγάλωσα στη θάλασσα
παρέα με το χαρούμενο ρυθμό
ζωντανών ποταμών..
Ένοιωσα την άγγιγμα του άνεμου
με το γλυκό χάδι
λατρεμένων χεριών..
Ανθισμένη η Άνοιξη
με περίμενε στην πόρτα
στην αυγή της ζωής μου,
Γελαστή και φιλόξενη,
μου χάιδεψε το σώμα
και μου'δωσε ένα φιλί.
Εκείνο το φιλί της ζωής
μου χάρησε το 'Ονομα
την αυταπάτη μιας ελπίδας..
που κάνει την καρδιά
να χτυπά δυνατά
στη ουτοπική αναμονή
μιας ένωσης
των αντίθετων δυνάμεων...
Lunapiena
24-5-1995 |
|
Το Μακρύ Ταξίδι της Ζωής
Μια Κυριακή του Μάη, στις 9.15' πριν πολλά-πολλά χρόνια..μου
χαμογέλασε η Ζωή.. στολισμένη γιορτινά με της Άνοιξης το χρώμα.
..μεγάλωσα ανάμεσα στο γαλάζιο της θάλασσας και τ'ουρανού στο
σπίτι που το χάϊδευε το κύμα,του πατρικού Παππού που δεν γνώρισα
παρά μέσα από τις ατέλειωτες γλυκές ιστορίες του πατέρα μου.
Ετρεξα στους κάμπους στο μεγάλο κτήμα του Μητρικού αγαπημένου μου
Παππού που με μύησε τα μυστικά της Φύσης.. Όταν γεννήθηκα είχε
φυτέψει μια Αμυγδαλιά που της έδωσε το Όνομά μου. Μ'έμαθε να
καλπάζω με τον Κανέλλο, ένα πανέμορφο ζοηρό αλογάκι,το πρώτο
φίλο μου, που είχα την τύχη να γεννηθεί τη μέρα των γενεθλίων μου,
στα 5 μου χρόνια και η γιαγιά μου είπε ότι είχε γεννηθεί για μένα.
Πήρα τόση Αγάπη από τόσους ανθρώπους γύρω μου.. που δεν φτάνουν δυό ζωές να τη χαρίζω.. Πρώτη κόρη ανάμεσα σε 7 συνολικά αδέλφια και δυό βαθειά Ερωτευμένους κι αγαπημένους γονείς.Το μεγαλύτερο της Ζωής μου δώρο! ..Απλόχερη υπήρξε η Ζωή μαζί μου. Μου χάρισε πολύ χαρά και άλλο τόσο πόνο. Βάλθηκε όμως να με μεγαλώσει πολύ νωρίς.Ήμουνα μόλις 3 ετών όταν έφυγε για πάντα το πρώτο αγόρι της οικογένειας.. ένα μήνα μετά τη γεννησή του.. Το πρώτο μου παιδικό τραγούδι ήταν γι'Αυτόν, τον έλεγαν Δημοσθένη, είχε πάρει το όνομα του Πατρικού Παππού:
"Ενα πουλάκι.. πάει να φέρει.. τον αδελφούλι μου..
να παίξουμε εμείς οι δυό.."
τραγουδούσα μόνη μου, κοιτώντας με προσμονή τον ουρανό.
Το επαναλαμβανόμενο όνειρό μου ήταν να προσπαθώ να σώσω ένα
μωρό.. κι είναι αυτός ο πρώτος και κύριος λόγος που μ'εκανε γιατρό.
κι ήταν αυτός ο λόγος που όλα τα κορίτσια της οικογένειας σπούδασαν
ανθρωπιστικές-ιατρικές επιστήμες, ενώ τα δύο αγόρια έγιναν
αρχιτέκτονες. Υπήρχε μια όμορφη συνήθεια στο πατρικό μου σπίτι.
Κάθε Σαββατόβραδο, σαν σήμερα, μετά το μεσημεριάτικο τραπέζι,
ο καθένας με τη σειρά του, θα μίλαγε για το βιβλίο που διάβασε τις
προηγούμενες μέρες.. Γινόταν ένας αγώνας μεταξύ μας, ποιός θα
παρουσιάσει το πιό όμορφο και πιο καλό βιβλίο.. που θα ανοίξει τη πιο πλούσια κουβέντα. 'Ηταν η μόνη μέρα που δεν κοιμόμασταν το μεσημέρι.. για μένα που δεν αγαπούσα πολύ τον ύπνο.. ήταν δώρο!
........
Πέρασαν τόσα χρόνια.. κι έφεραν μαζί τους πολλές χαρές..και πολύ πόνο.. Το ταξίδι συνεχίζεται ακόμα!.. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα.. παραμονή της γιορτής των γενεθλίων μου μ'αρέσει να θυμάμαι..
Είσαι το πρώτο δώρο που μας έκανε η Ζωή.. μου είχαν πει οι γονείς
μου.. στα γενέθλια των 12 χρόνων μου. Είσαι εσύ που θα χαράξεις
πρώτη το δρόμο και για τ'αδέλφια σου. Διάλεξε καλά το Μονοπάτι!
κι αν κάνω λάθος.. είπα τρομαγμένη από το βάρος της ευθύνης..
Τα λάθη διορθώνονται.. μου είπε ο πατέρας μου.. φτάνει μονάχα να είσαι προσεκτική, να σκέφτεσαι δυό φορές πριν από κάθε σου σημαντική απόφαση.. Μην είσαι ποτέ βιαστική, είπε με τρυφερότητα
η μανούλα μου (μου άρεσε να τη λέω μανούλα), η βιασύνη δεν βοηθάει ποτέ να παίρνουμε σωστές αποφάσεις... Να το θυμάσαι αυτό πάντα!
.........
Πέρασαν τόσα χρόνια.. Έφυγαν ένας-ένας.. για πάντα απ'τη Ζωή
όλοι εκείνοι που μ'αγάπησαν δυνατά και μ'έμαθαν την τέχνη ν'Αγαπώ. Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα... η Ευγνωμοσύνη μέσα μου μεγαλώνει..και η Αγάπη δυναμώνει.. Το Ταξίδι ακόμα συνεχίζεται..
Lunapiena | May 23
|
Dite
Dite:
Ε' faticoso frequentare bambini.
Avete ragione!
Poi aggiungete:
Bisogna mettersi al loro livello,
abbassarsi, inclinarsi, curvarsi,
farsi piccoli.
Ora avete torto.
Non è questo che più stanca.
E' piuttosto il fatto
di essere obbligati
ad innalzarsi fino all'altezza
dei loro sentimenti.
Tirarsi, allungarsi,
alzarsi sulla punta dei piedi.
Per non ferirli.
J.KORCZACK
|
Λέτε...
Λέτε: Είναι κουραστικό
ν'ασχολείσαι με τα παιδιά.
Έχετε δίκαιο!
και συμπληρώνετε:
Θα πρέπει να φτάσεις
στο επίπεδό τους
να κατέβεις, να γονατίσεις,
να διπλώσεις στα δύο,
να ξαναγίνεις μικρός.
Εδώ κάνετε το λάθος
Δεν είναι αυτό που μας κουράζει.
..αλλά το γεγονός
που μας αναγκάζουν..
ν'ανέβουμε μέχρι το ύψος
των δικών τους συναισθημάτων,
να τεντωθούμε, να μακρύνουμε
να σταθούμε στις άκρες
των ποδιών μας...
για να μην τα πληγώσουμε.
J. Korczack
Μεταφρ.Lunapiena
|
| May 22
|
Non Ti SALVARE
Non restare immobile
sul bordo della strada
non congelare il giubilo
non amare con noia
non ti salvare adesso
ne mai.... non ti salvare
non ti riempire di calma
non riservarti del mondo
solo un angolo tranquillo
non lasciar cadere le palpebre
pesanti come giudizi
non restare senza labbra
non ti addormentare
senza sonno
non pensarti senza sangue
non giudicarti senza tempo
ma se malgrado tutto
non puoi evitarlo
e congeli il giubilo
e ami con malavoglia
e ti salvi adesso
e ti riempi di calma
e riservi del mondo
solo un angolo tranquillo
e lasci cadere le palpebre
pesanti come giudizi
e ti asciughi senza labbra
e ti addormenti senza sonno
e ti pensi senza sangue
e ti giudichi senza tempo
e resti immobile
sul bordo della strada
e ti salvi allora
non restare con me
Mario Benedetti |
Μην Προσπαθείς να Σωθείς
Μη μένεις ακίνητος
στην άκρη του δρόμου
μη παγώνεις τη χαρά
μην αγαπάς με βαρεμάρα
μην προσπαθείς να σωθείς σήμερα
ούτε ποτέ..
να προσπαθείς να σωθείς
μην επιτρέπεις να εφησυχαστεις
μην πιάνεις μια ήσυχη γωνιά
επιφυλακτικός μη γίνεσαι στο κόσμο
μην αφήνεις
να πέσουν τα βλεφαρά σου
σαν αυστηροί δικαστικοί κριτές..
Μη σφραγίζεις τα χείλη σου
μην αποχαυνωθείς μες στη ζωή
μη σκεφτείς
ότι δεν το λέει η καρδιά σου
μη σε καταδικάζεις πρόωρα...
αλλά κι αν αυτό....
δεν καταφέρεις να το αποφύγεις
κι αν παγώσεις τη χαρά
κι αν αγαπήσεις απελπισμένα
κι αν σήμερα θελήσεις
να σε σώσεις
κι αν εφησυχαστείς για λίγο
κι αν έπιασες μια ήσυχη γωνιά
στο περιθώριο του κόσμου
κι αν άφησες
τα βλεφαρά σου να πέσουν βαρειά
σαν τους αδέκαστους κριτές
κι αν στέγνωσες χωρίς λαλιά
κι αν άφησες
το νου σου ν'αποχαυνωθεί
κι αν πίστεψες
πως δεν το λέει η καρδιά σου
κι αν ισόβια σε καταδικάζεις
κι ακίνητος μένεις
στην άκρη του δρόμου
και θέλεις μονάχα να σωθείς....
Μη μένεις... κοντά μου.
Mario Benedetti
Μεταφρ. Lunapiena |
|
Κι Είναι Πολύς ο Πόνος
Στο βάζο μαράθηκε το ρόδο
έμεινε μέρες χωρίς νερό..
στο κάμπο θλιμμένη μια βελανιδιά
μ'απλωμένα στον ουρανό
τα ρυτιδιασμένα αιωνόβια τα κλαδιά της
φιλοξενεί αλήτικα πουλιά
που κελαηδούν ακόμα...
Στον ουρανό θλιμμένο απόψε το φεγγάρι
κι εν'άστρο τρεμοσβήνει στο σκοτάδι..
γκρίζο το σύννεφο το δάκρυ του κρατά
κι ένα σπουργίτι έρημο τη μάνα του ζητά..
κι είναι πολύς ο πόνος..
φτωχές οι λέξεις δεν γίνονται τραγούδι
κι η σιωπή μοιρολογεί τον άδικο χαμό.
Lunapiena
|
|
|
|
|
| May 21
|
τελευταίο ΑΝΤΙΟ.... Μario Benedetti
|
Nelle finestre i giorni.
Si animano pochi visi,
venuti senza chiedere mai
perché ne ho bisogno.
Dove comincio anch’io.
Dove finisco
è una lunga luna,
il grande nero delle montagne.
E.....anch’io ho visto le montagne, mamma, non sempre,
ma ho visto le montagne.
I sassi rotolano giù,
basta non gridare. |
Βγήκαν στα παράθυρα οι Μέρες
Ζωντάνεψαν κάποια πρόσωπα
που ήλθαν χωρίς να τα καλέσω
γιατί τα είχα ανάγκη.
Εκεί που αρχίζω
κι εκεί που τελειώνω
ύπάρχει ένα τεράστιο Φεγγάρι
το βαθύ μαύρο των βουνών.
....κι εγώ είδα τα βουνα,μάνα..
δεν τα βλέπω πάντα, μα τα είδα
Οι πέτρες τους κατρακυλούσαν,
αρκεί να κρατήσεις την κραυγή.
|
|
È stato un grande sogno vivere
vero doloroso e di gioia
Sono venuti per il nostro riso
per il pianto contro il tavolo
e contro il lavoro nel campo.
..quello è un uomo,
quelli sono tutti degli uomini.
|
Ήταν σαν όνειρο η ζωή
πάντα αληθινό με πόνο και χαρά
Ήρθαν για το χαμόγελο
για το κλάμμα στο τραπέζι
για τη δουλειά στους κάμπους.
...εκείνος ήταν Ενας Ανθρωπος
εκείνοι ήταν όλοι άνθρωποι. |
O ποιητής-μύθος Mario Benedetti, κορυφαία μορφή της Ουρουγουαϊνής και λατινοαμερικάνικης σύγχρονης λογοτεχνίας-του που οι ερωτικές και πολιτικές ελεγείες έγιναν δημοφιλή τραγούδια- έφυγε από τη ζωή την Κυριακή, σε ηλικία 88 ετών...
Γεννήθηκε στο Πάσο ντε λος Τόρος στις 14 Σεπτέμβρη του 1920 και εργάστηκε ως δημοσιογράφος από το 1945. Από το 1973 έως το 1983 -στη διάρκεια της δικτατορία- έζησε εξόριστος...
Με την νουβέλα του «La tregua» («Η ανακωχή, 1960) κατέκτησε τη διεθνή αναγνώριση και δίδασκε Λατινοαμερικάνικη Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του. Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα και δοκίμια, που πολλά μεταφράστηκαν σε 18 γλώσσες, όπως το «Ευχαριστώ για τη Φωτιά», οι «Άνεμοι της Εξορίας» κ.α.
Καλό Ταξίδι... Ποιητή της Ζωής | May 19
|
Oh Grande Spirito,
concedimi la serenità di accettare
le cose che non posso cambiare,
il coraggio di cambiare
le cose che posso cambiare,
e la Saggezza di capirne la differenza.
Ω! Μέγα Πνεύμα
χάρισέ μου την ηρεμία να δεχτώ
ό,τι δεν μπορώ μες στη ζωή ν'αλλάξω,
δος μου το θάρρος ν'αλλάξω
ό,τι είναι δυνατόν ν'αλλάξει...
και δωρισέ μου τη φρόνηση
να μπορώ να διακρίνω τη διαφορά.
Preghiera Cherokkè
Mεταφρ. Lunapiena
|
|
Una volta che entrate nelle profondità del mare,
tutto è calmo, tutto è pace.
L'agitazione, il rumore e la confusione
sono tutti negli strati esterni.
Nei recessi più remoti del cuore
c'è una riserva di pace,
nella quale dovete prendere rifugio.
Potete assicurarvi la pace e la gioia
realizzando che esse fanno già parte
della vostra stessa natura.
La vera pace si può trovare
solo nelle profondità dello spirito,
nella disciplina della mente e nella fede..
nella Base di tutta questa apparente molteplicità.
Quando avete la pace è come se aveste dell'oro,
col quale poter fare qualsiasi gioiello.
Αν κατέβετε στα βάθη της θάλασσας
όλα μοιάζουν ήρεμα, όλα είναι ειρηνικά
Η αναστάτωση, η φασαρία η σύγχυση
υπάρχει μόνο στην επιφάνεια.
Στα βάθη της καρδιάς
υπάρχει πάντα ένα απόθεμα γαλήνης,
όπου μπορείτε να βρείτε καταφύγιο.
Θα μπορέσετε να εξασφαλείσετε
την γαλήνη και τη χαρά,
μόνο αν γίνουν μέρος της ύπαρξή σας.
Η πραγματική γαλήνη κατοικεί
στα βάθη του πνεύματος (ψυχής)
στην πειθαρχεία του μυαλού και στη πίστη,
στα θεμέλια της φαινομενικής πολυπλοκότητας.
Αν βρείτε τη γαλήνη
είναι.. σαν να ανακαλύψατε τόσο χρυσό
που θα μπορείτε να κατασκευάσετε
οποιοδήποτε κόσμημα επιθυμείτε.
Maestro indiano
Μεταφρ. Lunapiena
| May 17
|
"Οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος κακὸν νόμισμ' ἔβλαστε· τοῦτο καὶ πόλεις πορθεῖ, τόδ' ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων τόδ' ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθ' ἵστασθαι βροτῶν πανουργίας
δ' ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι. Ὅσοι δὲ μισθαρνοῦντες ἤνυσαν τάδε, χρόνῳ
ποτ' ἐξέπραξαν ὡς δοῦναι δίκην."
^*^*^
"Δεν φύτρωσε χειρότερη καμιά εφεύρεση στον κόσμο
σαν το χρήμα. Αυτό γκρεμίζει πόλεις, ανθρώπους ξεσπιτώνει, δασκαλεύει και πλανεύει το φρόνιμο μυαλό να κυνηγάει
της ντροπής τα έργα. Μαθαίνει τον άνθρωπο να γίνει κάλπης και να κατέχει μύριες όσες βρωμιές. Όσοι τέτοιον ανοίγουν δρόμο πληρωμένοι, κάποτε και στην ώρα, πληρώνουν ακριβά."
ΣΟΦΟΛΗΣ
(Αντιγόνη στ. 296-304)....(μετ. Γεωργουσόπουλος)
Ω! Χρυσάφι! κίτρινο, ακριβό, γυαλιστερό χρυσάφι!...
Τόσο μεθάει το μυαλό και κάνει το άσπρο μαύρο,
τ'άσχημο όμορφο να μοιάζει, τ'άδικο δίκιο,
και το χυδαίο ευγενικό, το παλιό κάνει καινούριο,
και τη δειλία να φαντάζει αντρειοσύνη...
Τούτος ο κίτρινος ο δούλος δένει και λύνει νόμους·
ευλογάει καταραμένους· κάνει τη λέπρα λατρευτή·
δίνει στους κλέφτες θέση πλάι σε γερουσιαστές,
και τίτλους χαρίζει, προσκυνήματα, χειροκροτήματα·
τούτο τη μαραμένη χήρα προξενεύει
την άρρωστη γυναίκα με σπυριά, που προκαλούν αηδία,
πάλι μ'ανθό τ'Απρίλη περιλούζει...
Ω! κολασμένο χώμα, πόρνη εσύ κοινή της ανθρωπότητας, που βάζεις τις διχόνοιες ανάμεσα στα έθνη...
θέλω να φτάσει η μέρα που περήφανα θα σου δώσω
την πραγματική σου θέση μες στον κόσμο»
Σαίξπηρ
Τίμων ο Αθηναίος, Δ' Πράξη
| | May 15
"Ogni volta che s'incontrano due persone,
ci sono in realtà sei persone presenti.
Per ogni uomo ce n'è....
uno per come egli stesso si vede,....
uno per come lo vede l'altro
e....uno per come egli realmente è."
Κάθε φορά που συναντιώνται δυο άνθρωποι
είναι σαν να βρίσκονται παρόντες έξι..
για καθένα τους αντιστοιχεί...
Αυτός που ο ίδιος θέλει να δείχνει..
Εκείνος που ο άλλος θέλει να βλέπει...
κι Αυτός που είναι στην παραγματικότητα!
William James
| | |
|
Tools 
