Μες την Νύχτα..

Αστέρια που φωτίζουν τα δάκρυα
μες στο σκοτάδι της νύχτας..
δροσοσταλίδες νοσταλγίας,
βάλσαμο για την μοναχική καρδιά,
πυγολαμπίδες ελπίδας.

Αστέρια που λάμπουν τα δάκρυα
στη σκοτεινιά του πόνου..
δροσοσταλίδες της αυγής,
σημάδι του ορίου της αντοχής
πυγολαμπίδες συγκατάβασης.

Αστέρια που τρεμοσβήνουν τα δάκρυα
στο σκοτάδι της απελπισίας..
δροσοσταλίδες αναμνήσεων,
στα μαραμένα πέταλα του έρωτα
πυγολαμπίδες αισιοδοξίας.

Αστέρια που πέφτουν τα δάκρυα
μια νύχτα του αυγούστου..
δροσοσταλίδες υποσχέσεων,
κι η κόρη κάνει μια ευχή
πυγολαμπίδες του ονείρου.
 
Lunapiena
 
 

Nella Notte...
                                      
..stelle lucenti le lacrime
nel buio della notte,
rugiada di nostalgia,
balsamo del cuore solitario
lucciole di speranza...
                                           
..stelle che brillano le lacrime
nell'oscurità del dolore,
rugiada dell'aurora,
segnano il limite di resistenza
lucciole di comprensione.

...stelle che tremano le lacrime
nel buio della disperazione,
rugiada dei ricordi,
sui petali appassite dell'amore
lucciole di ottimismo.

...stelle cadenti le lacrime
in una notte d'Agosto,
rugiada delle promesse,
la ragazza esprime un desiderio
lucciole bianche del sogno.

Lunapiena

È l'ora...

È l'ora in cui s'ode tra i rami
La nota acuta dell'usignolo
È l'ora in cui i voti degli amanti
Sembrano dolci
in ogni parola sussurrata
E i venti miti e le acque vicine
Sono musica all'orecchio solitario.
Lieve rugiada ha bagnato
ogni fiore
E in cielo sono spuntate le stelle
E c'è sull'onda un azzurro
più profondo
E nei Cieli quella tenebra chiara,
Dolcemente oscura
e oscuramente pura,
Che segue al declino del giorno
mentre sotto la luna
il crepuscolo si perde.

Lord George G. Byron

Είναι η ώρα...

Είναι η ώρα..  που ακούγεται,
ανάμεσα στα κλαδιά,
το γλυκό κελάηδημα του αηδονιού.
Είναι η ώρα.. που τα λόγια
που ψιθυρίζουν οι εραστές,
μοιάζουν με γλυκές υποσχέσεις.
Και το αεράκι και το νερό
που τρέχει τριγύρω,
γίνεται μουσική για τους μοναχικούς.
Δροσοσταλίδες βρέχουν τους ανθούς,
φάνηκαν στον ουρανό τ'αστέρια
και τα κύματα βάφτηκαν
με βαθύ γαλάζιο
κι ο ουρανός βάφεται με σκούρο
γλυκό γκρί από γνήσιο σκοτάδι..
και ακολουθεί το τέλος της μέρας
και χάνεται το λυκόφως
κάτω απ'το φώς του φεγγαριού.

Lord George G. Byron
Trad. Lunapiena

 
Όταν..

Όταν αγαπάς
δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο
από το να δίνεις, τα πάντα
την ζωή σου,
την σκέψη σου,
το κορμί σου
όλα όσα έχεις...
και ν'αφήνεσαι να νοιώθεις
όλα όσα σου χαρίζονται..
να βάζεις τα πάντα στο παιχνίδι
και να μπορείς να δίνεις
όλο και πιό πολλά..

Maupassant
Trad. Lunapiena 

Ερωτικός Χορός

Χορευτές στη σκηνή
σε μια νύχτα μαγική
και γύρω μας σκοτάδι...
ντύθηκα εγώ την ψυχή
φόρεσες εσύ το γνήσιο συναίσθημα,
λευκό και κόκκινο σε αρμονία.
Άκου... τις νότες της καρδιάς
τη μουσική που μεταμορφώνει
τον κόσμο... σε μαγεία.
Ανοιγμένα φτερά τα χέρια μας,
απελευθερωμένη ενέργεια
σε ελεύθερη βολή,
που φτάνει σε κάθε γωνιά
σε κάθε κρυμμένο σημείο
της ψυχής μας..
πόσο θερμός είν'ο άνεμος
του έρωτα,
τρέμουν οι γάμπες,
η καρδιά μας χτυπά..
περπατάμε
στα δάχτυλα των ποδιών μας
και μετά... φύγαμε...
αρχίζουμε να πετάμε.

Lunapiena

La nostra danza d'amore

Ballerini nel palcoscenico
di una notte magica
nel buio dell'universo...
io indossavo l'anima,
tu eri vestito
di puro sentimento,
bianco e rosso in armonia.
 Ascolta...
le note del nostro cuore
quella musica che trasforma
tutto il mondo in una magia...
 Ali aperte, le nostre mani
 sprigionata energia
in volo libero, 
che raggiunge ogni angolo
e ogni punto nascosto
del nostro essere
e' tanto caldo, il vento d'amore...
le gambe tremano, batte il cuore
un cammino in punta di piede,
e poi via...  si comincia a volare.  

Lunapiena

Mare profondo è il cuore
con onde che ballano e si divertono
con il sorriso del Sole
lottano con rabbia contro il vento
urlano.. di paura dal gelo d'inverno
e cantano gioiosi la primavera.
Osserva con grazia il Sole dall'alto
questo vai e via del mare aperto
s'innamora del suo azzurro profondo
lo accarezza in ogni suo tramonto,
cerca invano ad arrivare
il suo profondo.
ma, nella sua assenza.. arriva la notte
e silenziosa diventa la sua complice. 

Lunapiena

 
Μια Θάλασσα βαθειά είν' η καρδιά
με κύματα που χορεύουν
και χαίρονται του ήλιου το χαμόγελο,
παλεύουν.. με την οργή του ανέμου
ουρλιάζουν από φόβο το παγερό χειμώνα
και τραγουδούν χαρούμενα την άνοιξη.
Παρατηρεί από ψηλά ο ήλιος με καμάρι
το πηγαιν'έλα των κυμάτων,
ερωτεύεται το βαθύ γαλάζιο της
και τρυφερά την χαιδεύει στο λυκόφως,
μάταια ψάχνει στο βάθος της να φτάσει,
αλλά... στην απουσία του φτάνει η νύχτα,
σιωπηλά, συνένοχος της καρδιάς να γίνει.

Lunapiena

                                                     

Ti ho sentito passare vicino
mio caro amore
ti ho proposto la mia mano
l'hai sfiorata
mi hai permesso di sfiorarti
Le mie labbra hanno sfiorato
la pelle del tuo viso
con il rispetto di una farfalla
su i petali di un fiore..
ti sono grata..
ho sentito il paradiso
dentro di me...

Lunapiena

 ΑΓΓΙΓΜΑ

 Ένοιωσα να περνάς
 δίπλα μου, 
 αγαπημένε μου,
 σου άπλωσα το χέρι μου
 το άγγιξες..
 μου επέτρεψες να σ'αγγίξω.
 Τα χείλη μου άγγιξαν με σεβασμό
 τα όρια της μορφή σου,
 όπως αγγίζει μια πεταλούδα
 τα πέταλα ενός λουλουδιού..
 Με πήρε στην αγκαλιά της
 η ευγνώμοσύνη
 κι ένοιωσα τον παράδεισο
 μέσα μου... 

 Lunapiena                                

Parlare...
senza aver niente da dire
comunicare in silenzio
i bisogni dell'anima
dar voce alle rughe del volto,
alle ciglia degli occhi,
agli angoli della bocca.
Parlare... tenendosi per mano!
Tacere... tenendosi per mano!
Paul Eluard 

 

Μιλάμε...
χωρίς να'χουμε τίποτα να πούμε,
μοιράζοντας στη σιωπή
τις ανάγκες της ψυχής
δίνοντας φωνή στις βαθειές ρυτίδες
πίσω απ'τα ματόκλαδα,
και στις γωνίες των χειλιών...
Μιλάμε...
αγγίζοντας τα δαχτυλά μας!
Σιωπούμε,
σφίγγοντας τα χέρια μας!

Paul Eluard
(μεταφ. Lunapiena) 

                                               
 Πως σ'αγαπώ 
                                                     
 Σ'αγαπώ...
 όπως αγαπάς ένα λουλούδι
 με λεπτότητα κι ευαισθησία,
 για το άρωμα της ψυχής σου... 
 Σ'αγαπώ,
 όπως αγαπάς μια πεταλούδα...
 με απόγνωση,
 θαυμάζοντας τα χρώματά της
 και τον τρόπο της να πετά,
 φλερτάροντας με τ'άνθη
 της καρδιά σου. 
 Σ'αγαπώ ,
 όπως αγαπάς τ'αηδόνι...
 και χάνομαι στη γλυκύτητα
 της φωνής σου. 
 Σ' αγαπώ..
 όπως αγαπάς την έναστρη νύχτα..
 ονειρεύοντας. 
 Σ'αγαπώ,
 όπως αγαπάς το λιβάδι.. με ηρεμία. 
 Σ'αγαπώ
 όπως αγαπάς.. ένα θεό.. με ελπίδα. 
 Σ' αγαπώ
 όπως αγαπάς έναν άνθρωπο..
 μ'εμπιστοσύνη. 
 Σ' αγαπώ
 όπως αγαπάς μια υπόσχεση....
 μυστικά. 
 Σ'αγαπώ, με ένα έρωτα τρυφερό
 γλυκό και γεμάτο φροντίδα,
 με πάθος και επιθυμία. 
 Σ'αγαπώ
 όπως αγαπάς τη γή
 όπως αγαπάς τον αέρα.  
 Σ'αγαπώ
 όπως αγαπάς τη θάλασσα
 και το γαλάζιο τ'ουρανού... 
 με μια αγάπη
 που πλημυρίζει τη καρδιά..
 Έτσι μόνο σ'αγαπώ..
 γιατί δεν καταφέρνω..
 αλλοιώς να σ'άγαπήσω.

 Lunapiena
                                                          

Come ti amo?

Come ti amo?
Lascia che ti annoveri i modi.
Ti amo fino agli estremi di profondità,
di altura e di estensione
che l’anima mia può raggiungere,
quando al di là del corporeo
tocco i confini dell’Essere
e della Grazia Ideale.

Ti amo entro la sfera
delle necessità quotidiane,
alla luce del giorno
e al lume di candela.
Ti amo liberamente,
come gli uomini
che lottano per la Giustizia;
Ti amo con la stessa purezza
con cui essi rifuggono dalla lode;

Ti amo con la passione
delle trascorse sofferenze
e quella che fanciulla
mettevo nella fede;
Ti amo con quell’amore
che credevo aver smarrito
coi miei santi perduti,
- ti amo col respiro,
i sorrisi, le lacrime
dell’intera mia vita!
- e, se Dio vuole,
ancor meglio
t’amerò dopo la morte.

Elizabeth Barret Browining

 ΠΟΣΟ Σ'ΑΓΑΠΩ
                                                  
Πως σ'Αγαπώ? Άφησέ με,
να σου φανερώσω τους τρόπους .
Σ'Αγαπώ μέχρι...
τ'απέραντο βάθος,
το ύψος και το πλάτος
που η ψυχή μου μπορεί να φτάσει
όταν πέρα από το σωματικό
αγγίζω τα σύνορα της υπαρξής
και την χάρη του ιδεώδους.

Σ'αγαπώ όταν τρέχω 
για τις καθημερινές ανάγκες,
στο φώς της μέρας
και στη φλόγα ενός κεριού.
Σ'αγαπώ ελεύθερα,
όπως οι άνθρωποι παλεύουν
για την δικαιοσύνη.
Σ'αγαπώ με την ίδια αγνότητα
που καταφεύγουν στον έπαινο.

Σ'αγαπώ με το πάθος
των περασμένων συμφορών
κι εκείνο που σαν έφηβη
έβαζα στην πίστη...
Σ'Αγαπώ με την αγάπη,
που πίστευα χαμένη
με τους χαμένους άγιους
Σ'Αγαπώ με την αναπνοή
τα χαμόγελα και τα δάκρυα
μιας ολόκληρης ζωής
-κι αν το θελήσει κι ο Θεός
ακόμα περισσότερο θα σ'αγαπώ
μετά κι από τον θάνατο...

Elizabeth Barret Browining
Trad. Lunapiena

 Καλώς μας ήλθες Ποιητή..
                                                      
Καλώς μας ήλθες
ποιητή των ρόδων,
ήταν σκληρό το ταξίδι σου?
Είδες θησαυρούς κρυμμένους
στις στάχτες ενός πολέμου?
Είδες φωτεινά βλέμματα
στον γκρίζο χειμώνα της ζωής?
Συνάντησες το χαμόγελο της ελπίδας
στο σκοτεινό διάδρομο του τρόμου?
Άκουσες τον ύμνο της αγάπης
στα ερείπια που άφησε
στο διάβα της η θύελλα?
Καλώς μας ήλθες
ποιητή των ρόδων
με ξύπνησε το άρωμά σου!

Τραγούδα ποιητή με την ψυχή σου,
άστα να γίνουν όλα λέξεις,
γλάροι που πετούν
στο γαλάζιο τ'ουρανού,
πεταλούδες που ζούν
μια μέρα μόνο...
Τραγούδα ποιητή τον ερωτά
αυταπάτη είναι η ζωή του ονείρου
αλλά είν'το όνειρο που κρατά
την ισορροπία της ύπαρξης.
Μην νοιάζεσαι ποιος θα σ'ακούσει
καταλαβαίνει μόνο,
όποιος έχει μάθει να μιλά..
την γλώσσα... της αγάπης.

Lunapiena

                                                                                             

 
La poesia per me... è un lungo viaggio fatato,
da parola a Parola, da frase a Frase...
trapassando sentieri segreti,
esplorando il tramonto della memoria
verso il profondo del mare dei sendimenti,
verso l'orrizzonte azzurro dell'esistenza
là, dove la ragione incontra la fantasia,
fino al limite del Logos...
fino al profondo dell'Anima...
fino all'infinito dell'Universo...
per arrivare fino alla festa della Luce.

********

Ποίηση για μένα είναι... ένα μακρύ μαγεμένο ταξίδι,
από λέξη σε λέξη... από φράση σε φράση...
διανύοντας μυστικά δρομάκια,
εξερευνώντας το λυκόφως της μνήμης..
μες στο βυθό της θάλασσας των συναισθημάτων,
και στο γαλάζιο ορίζοντα της ύπαρξης...
εκεί που ο νούς συναντά την φαντασία,
μέχρι τα όρια του Λόγου...
μέχρι το βάθος της Ψυχής..
μέχρι το άπειρο του Σύμπαντος..
για να φτάσει... στη γιορτή του Φωτός.

Lunapiena

 

ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΑΚΡΥΝΑ
"ΜΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ"
Γιώργος Νταλάρας